พวกซือหม่าโยวเย่ว์พากันโน้มตัวลงไปดู แม้กระทั่งศีรษะเล็กๆ ของเสี่ยวถูก็ยืดขึ้นมาด้วยเช่นกัน
“สิ่งของเหล่านี้คือสิ่งของที่ยังไม่ทราบ” เว่ยจือฉีพูดพลางชี้ไปยังสิ่งของหลายอย่างที่อยู่ด้านล่างสุด
“ไม่มีแม้กระทั่งชื่อ มีเพียงแค่รูปวาดลักษณะเท่านั้น” เจ้าอ้วนชวีพูด “เป็นไปได้ว่าของชนิดนี้จะเป็นสิ่งล้ำค่า แล้วก็เป็นไปได้ว่าจะเป็นสิ่งไร้ค่าเช่นกัน พวกเจ้าดูของเหล่านี้สิ มีสิ่งใดที่อยากซื้อบ้างหรือไม่”
พวกเว่ยจือฉีพากันส่ายหน้า ตอนนี้พวกเขามิได้ขาดแคลนสิ่งใดเลยจริงๆ สิ่งของเหล่านี้ไม่มีแรงดึงดูดสำหรับพวกเขาเลยสักนิด
เคล็ดวิชาระดับสีดำขั้นสูงนั่นถึงแม้จะไม่เลวเลย แต่ก็ต้องไปแก่งแย่งกับคนของตระกูลใหญ่อื่นๆ ซื่งแน่นอนว่าเอาชนะไม่ได้อยู่แล้ว ดังนั้นวางตัวอย่างชาญฉลาดเอาไว้จะดีกว่า
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นว่าทุกคนไม่มีสิ่งที่อยากได้ ถึงแม้ว่าสิ่งล้ำค่าในนั้นจะมีอยู่มากมาย แต่ไม่มีแรงดึงดูดสำหรับพวกเขาเลย ถึงอย่างไรทุกคนล้วนมิใช่คนละโมบอยู่แล้ว
“ในเมื่อไม่มี เช่นนั้นพอถึงเวลาค่อยดูแล้วกันว่าจะมีสิ่งใดที่อยากได้บ้างหรือไม่ ตอนนี้พวกเรากลับไปรอจนถึงวันงานประมูลก็พอแล้ว”
เมื่อกลับไปถึงกลุ่มทหารรับจ้างนกนางนวล พวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็ไปหาไป๋อวิ๋นฉี บอกว่าอยากจะไปเข้าร่วมงานประมูลกันเอง ไม่ต้องไปพร้อมกับกลุ่มทหารรับจ้างแล้ว
ตอนแรกไป๋อวิ๋นฉีก็ตกใจที่พวกเขาจะไปร่วมงานประมูลกันเอง ทว่าหลังจากนั้นก็แสดงสีหน้าเข้าใ
