รอสักครู่”
พนักงานคนที่ต้อนรับพวกเขาก่อนหน้านี้ตามออกมาแล้วหยุดพวกเขาเอาไว้
“ทำไมหรือ” เว่ยจือฉีถาม
“ปรมาจารย์หลีให้ข้ามอบสิ่งนี้แก่พวกท่าน เป็นของสำหรับงานประมูลคราวนี้ ถ้าหากมีสิ่งใดที่พวกท่านต้องการ ก็ต้องเตรียมเอาไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ นะขอรับ” พนักงานพูดด้วยรอยยิ้ม
ซือหม่าโยวเย่ว์รับใบประมูลมาแล้วพูดว่า “ขอบคุณมาก”
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกขอรับ ถ้าหากไม่มีปัญหาอันใดแล้ว เช่นนั้นข้าขอตัวกลับก่อนนะขอรับ” พนักงานผงกศีรษะให้พวกเขาก่อนจะหมุนตัวกลับโรงอัปลักษณ์ไป
“บริการของโรงอัปลักษณ์แห่งนี้ไม่เลวเลยจริงๆ” เจ้าอ้วนชวีพูด
“ไปกันเถิด พวกเรากลับไปดูกันอีกทีว่ามีของดีอะไรบ้าง” ซือหม่าโยวเย่ว์เก็บใบประมูลลงไป ก่อนจะเดินนำไปขึ้นรถเทียมสัตว์อสูรที่จอดรออยู่ด้านนอก
รถเทียมสัตว์อสูรค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากโรงอัปลักษณ์ เจ้าอ้วนชวีแหวกม่านหน้าต่างแล้วมองออกไปด้านนอก คิดไม่ถึงว่าจะมองเห็นฉินหว่านเข้าพอดี
“ฉินหว่านผู้นั้นเดินทางทีหนึ่งก็ต้องยิ่งใหญ่อลังการเช่นนี้ทุกครั้งเลยหรือไร!”
พวกซือหม่าโยวเย่ว์จึงมองผ่านหน้าต่างออกไปด้วยเช่นกัน ก็เห็นรถเทียมสัตว์อสูรหลายคันตั้งขบวนห้อมล้อมรถเทียมสัตว์อสูรอันงดงามหรูหราคันหนึ่ง ฉินหว่านกำลังลงมาจากรถเทียมสัตว์อสูรพอดี หลังจากนั้นจึงหันไปพูดอะไรบางอย่าง จากนั้นหญิงสาวผู้งดงามหรูหราไปทั้งร่างคนหนึ่งก็ลงมาจากรถม้าคันนั้น
คล้ายกับรู้สึกได้ว่ามีคนกำลังมองพวกนางอยู่ หญิงสาวผู
