ว์ตบศีรษะเขาเบาๆ
“โยวเย่ว์ พวกเรามาดูรายการสิ่งของประมูลนี่กันดีกว่า” เว่ยจือฉีสนใจในงานประมูลค่อนข้างมากจึงเอ่ยชวน
“ได้สิ”
ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบรายการสิ่งของประมูลออกมาก็เห็นรายชื่อยาวเหยียด จึงเอ่ยว่า “งานประมูลในคราวนี้ใหญ่โตมากเลยนะ มีสิ่งของมากมายถึงเพียงนี้เชียว!”
“จุ๊ๆ นี่มีหลายสิบอย่างเลยทีเดียวกระมัง!”
“พวกเจ้าดูสิ ระดับขั้นต่ำอยู่ด้านหน้า ส่วนระดับขั้นสูงอยู่ด้านหลัง แล้วยังมีไข่สัตว์อสูรด้วยนะ!”
พอพูดถึงไข่สัตว์อสูร ซือหม่าโยวเย่ว์ก็นึกถึงเรื่องที่ทุกคนเลือกไข่สัตว์อสูรกันที่วิทยาลัยในคราวนั้นขึ้นมา หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้ยินความเป็นไปอีกเลย จึงไม่รู้ว่าที่พวกเขาเลือกนั้นคือสัตว์อสูรวิเศษชนิดใดกันบ้าง
“แล้วไข่สัตว์อสูรที่พวกเจ้าเลือกกันที่วิทยาลัยในคราวก่อนนั่นเล่า เหตุใดจึงไม่เคยพบเห็นสัตว์อสูรวิเศษของพวกเจ้าเลย”
“ไข่สัตว์อสูรวิเศษที่พวกเราเลือกกันมานั้นไม่รู้ว่าคืออะไร ยังไม่เคยเห็นทั้งสิ้น ของข้ายังคงเป็นไข่ฟองหนึ่งอยู่เลย” เว่ยจือฉีพูด
“ของข้าก็เช่นกัน ไข่ยังไม่ฟักตัวเลย แต่อย่างน้อยของพวกเราก็ยังมีชีวิตอยู่นะ” เป่ยกงถังพูดยิ้มๆ
“มีของใครตายไปแล้วอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ถูกต้อง เจ้าถามถึงไข่สัตว์อสูรของเจ้าอ้วนดูสิ” โอวหยางเฟยนึกถึงเรื่องนั้นขึ้นมาได้จึงหัวเราะออกมา
“เจ้าอ้วน ไข่สัตว์อสูรของเจ้าเล่า”
“กินไปแล้วน่ะสิ” เจ้าอ้วนชวีพูด พอเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาเขาก็ห
