วมสนุกเท่านั้น ถือว่าราคานี้ยอมรับได้
“ในเมื่อไม่มีข้อโต้แย้ง เช่นนั้นนี่คือหมายเลขเข้าร่วมของเจ้า อาศัยสิ่งนี้ก็สามารถมาเข้าร่วมงานประมูลได้”
จากนั้นสาวใช้คนหนึ่งของปรมาจารย์หลีที่เข้ามาจึงส่งป้ายอันหนึ่งให้กับเจ้าอ้วนชวี
อย่างที่สองก็คือเครื่องยา หลังจากปรมาจารย์หลีประเมินเสร็จแล้วก็มอบป้ายอันหนึ่งให้กับเว่ยจือฉี
ของโอวหยางเฟยคือแก่นมารอันหนึ่ง หลังจากปรมาจารย์หลีประเมินเครื่องยาไปสองชนิดแล้วจึงแสดงความสนใจออกมาเป็นครั้งแรก
มีเครื่องยามากมายเหลือเกินแล้ว เครื่องยาสองชนิดเมื่อครู่ล้วนมิอาจนับได้ว่าล้ำค่าอะไรเป็นพิเศษ ถ้าหากมิใช่เพราะอายุมากกว่าทั่วไปมากเหลือเกิน ไม่แน่ว่าอาจไม่สามารถตอบสนองความต้องการได้
แต่ของโอวหยางเฟยนั้นไม่เหมือนกัน พอปรมาจารย์หลีเปิดดูก็พบว่านี่คือแก่นมารของสัตว์อสูรเทพ
แก่นมารของสัตว์อสูรเทพนั้นเหนือจินตนาการเพียงใด นั่นเท่ากับการสังหารยอดฝีมือระดับราชันย์วิญญาณแล้วชิงเอาหัวใจของเขามาเชียวนะ!
นอกจากนี้ของอย่างแก่นมารยังมิใช่สิ่งที่สัตว์อสูรวิเศษทั้งหมดจะมีอีกด้วย ตอนนี้ส่วนใหญ่ที่มีอยู่ในตลาดก็คือแก่นมารสัตว์อสูรทิพย์ แก่นมารสัตว์อสูรเทพนั้นยังจัดได้ว่าอยู่ในระดับที่ประเมินค่ามิได้
“นี่คือแก่นมารของสัตว์อสูรเทพเสือเขี้ยวดาบ!” ปรมาจารย์หลีมีความรู้กว้างไกลตามคาด รู้ที่มาที่ไปของแก่นมารได้อย่างรวดเร็ว
“ถูกต้อง” นับได้ว่าโอวหยางเฟยรู้จักโรงอัปลักษณ์อยู่พอสมควร
