ประมูลแห่งนี้ช่างพิเศษยิ่งนัก!” เจ้าอ้วนชวีพูด
“นี่คือโรงประมูลที่ใหญ่โตที่สุดในดินแดนอี้หลิน มีสาขาไม่น้อยอยู่ทั่วทั้งสี่อาณาจักรใหญ่ ถึงแม้ว่ามันจะเปิดเพียงเวลาบ่ายและค่ำเท่านั้น แต่เงินที่หาได้ยังมากกว่าที่อื่นๆ เสียอีก” ไป๋อวิ๋นฉีพูด
“ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้เชียวหรือ!”
“แน่นอนอยู่แล้ว ที่นี่มีของที่ข้างนอกไม่มีตั้งมากมาย ดังนั้นผู้คนมากมายจึงได้พากันมาที่นี่ ยามปกติที่สถานแห่งนี้เปิดกิจการ จะจัดงานประมูลตอนต้น กลาง และปลายเดือนของทุกเดือน ถ้าหากมีสิ่งของประมูลที่สำคัญเป็นพิเศษ ก็จะจัดงานประมูลเพิ่ม”
“ตั้งแต่เล็กจนโตข้ายังไม่เคยเข้าร่วมงานประมูลมาก่อนเลย ไว้วันไหนพวกเราก็ไปลองสัมผัสกันดูสักครั้งหนึ่งเถิด” เจ้าอ้วนชวีถามพลางมองพวกซือหม่าโยวเย่ว์
“ได้สิ นับว่าไปเปิดโลกทัศน์สักครั้งหนึ่งก็แล้วกัน” เว่ยจือฉีพูด
“อีกไม่กี่วันก็จะมีงานประมูลแล้ว ถ้าหากพวกเจ้าอยากเข้าร่วมก็รออีกสักสองสามวันค่อยมาร่วมก็ได้” ไป๋อวิ๋นฉีคำนวณเวลาอยู่ในใจครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์มองโอวหยางเฟยและเป่ยกงถังปราดหนึ่งก็พบว่าทั้งสองต่างก็มีความสนใจเช่นเดียวกันจึงพูดว่า “เช่นนั้นพวกเราก็รออยู่ที่นี่กันสักสองสามวัน รอให้งานประมูลสิ้นสุดลงก่อนค่อยไปก็ได้”
“ดีเลย”
พวกเขาเดินกันมาเป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมงจึงจะเดินมาสุดถนนสายนี้ ทุกคนคิดไม่ถึงเลยว่าถนนเส้นนี้จะยาวขนาดนี้ได้ เกือบจะเทียบเคียงได้กับเมืองขนาดเล็กห
