ตอนที่ 160 กรำศึกร้อยปี ยังมิพ่ายสักครา
“ดูจากท่าทีอันทรงพลังของท่าน บางทีอาจจะเอาชนะมรรคาจารย์ได้จริง ข้าเองก็เพิ่งเคยเห็นคนที่เหยียบคลื่นเดินทางเช่นนี้เป็นครั้งแรก” เจียงฉางเซิงกล่าวด้วยความชื่นชม ชายวัยกลางคนได้ยินก็หัวเราะดังลั่น อารมณ์แจ่มใส เขาตบไหล่เจียงฉางเซิงพลางกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “นักพรตน้อย เจ้าช่างพูดได้เข้าหูจริงๆ ในเมื่อเราได้พบกันโดยบังเอิญ ข้าจะเตือนเจ้าสักคำ สนุกกับชีวิตเสีย อย่าได้มุ่งมั่นฝึกวิชาต่อไป เพราะไม่นานโลกนี้จะเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หายนะครั้งใหญ่ในโลกมนุษย์กำลังจะมา!” พูดจบ เขาก็เหาะไปในทิศทางที่เจียงฉางเซิงชี้ไว้ ก่อนจะหายลับไปในเส้นขอบฟ้า
เจียงฉางเซิงอดสงสัยไม่ได้ว่าหายนะครั้งใหญ่ในโลกมนุษย์คืออะไร แต่เขาไม่ได้เร่งร้อน เพราะในเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจจะมาท้าทายเขาอยู่แล้ว เขายิ้มเล็กน้อยก่อนจะหายตัวไปจากที่เดิม เมื่อกลับถึงเขามังกรผงาด เจียงฉางเซิงไปหาไป๋หลง จากนั้นเปิดดวงตาแห่งมรรคาและดูดร่างมหึมาของไป๋หลงเข้าสู่โลกมรรคา
ปัจจุบันโลกมรรคามีพื้นที่กว้างถึงสี่หมื่นลี้ เทียบได้กับขนาดของอาณาจักรทั่วไป และด้วยการสะสมพลังงานมาอย่างยาวนาน พื้นที่ในนั้นเต็มไปด้วยปราณฟ้าดินที่อุดมสมบูรณ์ ในโลกนี้มีเพียงเจียงฉางเซิงที่บำเพ็ญเซียน นักยุทธ์ทั่วไปดูดซับเพียงปราณวิญญาณในวิถียุทธ์ ต่างจากเขาที่สามารถดูดซับปราณฟ้าดินได้โดยไม่มีอุปสรรคใดๆ
ในโลกมรรคา… เบื้องบนท้องฟ้าปรากฏเป็นมห
