รีบมาในทันที อยากมาบอกพวกท่านก่อนสักหน่อย” ไป๋อวิ๋นฉีพูด
วังเหล่ยและซุนลี่ลี่ประสานสายตากันปราดหนึ่ง ต่างก็มองความเคร่งเครียดในแววตาของอีกฝ่ายออก เขาลุกขึ้นประสานหมัดคารวะทุกคนแล้วพูดว่า “เรื่องนี้มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง ข้าต้องไปจัดการให้คนตรวจสอบสักหน่อย ถ้าหากเป็นความจริง เมื่อถึงเวลานั้นคงต้องขอให้ทุกคนลงมือลงแรงด้วย ตอนนี้ข้าต้องไปแล้วล่ะ ลี่ลี่ เจ้าต้อนรับทุกคนไปก่อนนะ ข้าขอตัว”
ทุกคนต่างลุกขึ้นยืนพลางใช้สายตามองส่งเขา หลังจากนั้นจึงนั่งลงที่เดิม
ซุนลี่ลี่ดูเหมือนจะเป็นกังวลอย่างยิ่ง ไอพลังบนร่างแข็งแกร่งขึ้นมาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว มองออกว่าข่าวเรื่องการจลาจลสัตว์อสูรวิเศษทำให้พวกเขากังวลใจเป็นอย่างมาก
“ท่านน้าเล็ก ท่านอย่าได้กังวลใจไปเลย ไม่แน่ว่าสัตว์อสูรวิเศษเหล่านั้นอาจจะแค่กระโดดโลดเต้นไปรอบๆ เขาสั่วเฟยย่าก็ได้นะ!” ไป๋อวิ๋นฉีเห็นซุนลี่ลี่วิตกกังวลจึงเอ่ยปลอบ
“ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริงก็ดีน่ะสิ” ซุนลี่ลี่ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “แต่ถ้าหากไม่ใช่ เรื่องนี้ก็คงยุ่งยากเสียแล้ว”
“ยุ่งยากอย่างไรหรือ” เจ้าอ้วนชวีส่งเสียงถาม
ในความเห็นของพวกเขา หากสัตว์อสูรวิเศษมาก็แค่ฟาดให้มันกลับไปก็ใช้ได้แล้วมิใช่หรือ ไม่เข้าใจเลยว่าพวกเขากังวลใจอะไรกัน
หลี่ขุยที่อยู่ข้างๆ เอ่ยปากพูดว่า “พวกเจ้าคงจะไม่เคยเห็นการปฏิวัติสัตว์อสูรล่ะสิ การปฏิวัติสัตว์อสูรทุกครั้งล้วนมีสัตว์อสูรวิเศษมารวมตัวกันนับหมื่น
