มัน “มิได้ไปหรือ เช่นนั้นคราวนี้เจ้าออกไปทั้งวัน แล้วอีกตั้งนานกว่าจะโผล่มา เจ้าไปทำอะไรมา”
“เย่ว์เย่ว์ ข้าพบว่าสัตว์อสูรวิเศษในภูเขามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ก็เลยไปดูรอบๆ ภูเขามาน่ะ” เจ้าคำรามน้อยพูด
“มีบางอย่างไม่ถูกต้องหรือ” เจ้าอ้วนชวีเข้ามาแล้วเอ่ยถาม
“ข้าค้นพบว่าไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดสัตว์อสูรวิเศษภายในนั้นจึงได้ขี้หงุดหงิดกันเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนี้สัตว์อสูรวิเศษภายในนั้นยังอพยพไปอยู่รอบนอกกันอีกด้วย ทั้งยังมีจำนวนไม่น้อยเลย” เจ้าคำรามน้อยพูด
เมื่อได้ฟังสิ่งที่มันพูด พวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอยู่บ้าง สีหน้าของพวกหลี่ขุยกับไป๋อวิ๋นฉีก็แปรเปลี่ยนเป็นนิ่งขรึมขึ้นมา
“ท่านอาหลี่ หรือจะเป็นการจลาจลปฏิวัติสัตว์อสูรเล่า” ไป๋อวิ๋นฉีพูดอย่างเป็นกังวล
“เท่าที่ข้ารู้ การปฏิวัติสัตว์อสูรของเมืองไตรวารีเพิ่งจะผ่านไปครึ่งปี แล้วจะมาถึงอีกครั้งอย่างรวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไรเล่า” หลี่ขุยพูด “ไม่ว่าอย่างไร เทือกเขาสั่วเฟยย่ามีความเคลื่อนไหว พวกเราก็รีบไปบอกน้าเขยของท่านโดยเร็วที่สุดดีกว่า”
