“ถ้าหากเป็นเพียงเพราะการแย่งชิงภารกิจกัน เช่นนั้นโลกของทหารรับจ้างก็ไม่มีกลุ่มทหารรับจ้างที่มีสัมพันธ์อันดีต่อกันแล้วล่ะ” ไป๋อวิ๋นฉีพูด “พวกเราเพียงแค่ไม่ชอบใจกับการที่พวกเขาลงมือโดยไม่เลือกวิธีการเพียงเพื่อให้ภารกิจสำเร็จ นอกจากนี้พวกเขายังชอบอาศัยความที่ตัวเองยิ่งใหญ่กว่าผู้อื่นมาแย่งภารกิจของกลุ่มทหารรับจ้างเล็กๆ อีกด้วย ทำให้คนเห็นแล้วไม่เข้าตาเอาเสียเลย”
“กลุ่มทหารรับจ้างนี้ช่างนิสัยเสียจริงๆ เลย!” เจ้าอ้วนชวีพูด
“ไม่ใช่แค่นิสัยเสียเท่านั้นหรอก ถึงอย่างไรทุกครั้งที่พบกัน ข้าก็ต้องสู้กับพวกเขาอยู่ร่ำไป” ไป๋อวิ๋นฉีพูด “แต่ข้าได้ยินมาว่าคนที่พวกเขาส่งมาในครั้งนี้มีพลังยุทธ์สูงส่งกว่าคนของพวกเรา ถ้าหากข้าเผชิญกับพวกเขาเพียงลำพังก็ยังต้องหลบเลี่ยง มิฉะนั้นหากถูกพวกเขาสังหาร พวกท่านพ่อข้าก็ยังไม่อาจไปคิดบัญชีกับพวกเขาได้เลย ดังนั้นถ้าหากพวกเจ้าไปเจอเข้า จงอย่าได้บอกว่ามากับพวกเราล่ะ”
“อืม พวกเราเข้าใจแล้ว” เว่ยจือฉีรับคำ
ตั้งกระโจมเสร็จเรียบร้อยแล้ว พอพวกซือหม่าโยวเย่ว์สนทนากับคนของกลุ่มทหารรับจ้างเสร็จ เจ้าอ้วนชวีก็ร่ำร้องว่าอยากกินข้าวแล้ว จนถูกคนของกลุ่มทหารรับจ้างเอ่ยแซวรอบหนึ่ง
เจ้าอ้วนชวีเห็นไป๋อวิ๋นฉีหัวเราะไปด้วยจึงพูดว่า “พี่ไป๋ ตอนนี้ท่านหัวเราะ อีกประเดี๋ยวอย่ากินเชียวนะ!”
“พี่ชายอย่างข้าไม่เคยกินอะไรอยู่แล้ว จะไปอิจฉาอาหารของเจ้าได้อย่างไรกัน” ไป๋อวิ๋นฉีพูดพลางหัวเราะ
“ห
