้อย่างเหล่านั้นคงเป็นสิ่งที่ลดระยะห่างระหว่างทุกคน วันต่อมาเมื่อคนของกลุ่มทหารรับจ้างเห็นพวกเขาต่างก็ส่งยิ้มให้ คาดว่าคงพากันคิดอยู่ในใจว่าเมื่อไรเธอจะทำของอร่อยให้กินอีกกระมัง
หลี่ขุยพาคนส่วนหนึ่งออกไปตามหาร่องรอยของจิ้งจอกม่วงตั้งแต่เช้าตรู่ ส่วนคนที่เหลือก็ให้รอรับคำสั่งอยู่ที่ศูนย์บัญชาการ ไป๋อวิ๋นฉีพาพวกซือหม่าโยวเย่ว์ไปเดินเตร็ดเตร่รอบๆ พร้อมกับเล่าเรื่องราวของอาณาจักรจันทร์ประจิมให้ฟังไปด้วย
พวกซือหม่าโยวเย่ว์เองก็ฟังอย่างตั้งใจ จนพวกเขาขยับห่างออกมาจากศูนย์บัญชาการไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว
“จิ้งจอกม่วง!”
ไป๋อวิ๋นฉีตะโกนดังลั่นขึ้นมาอย่างฉับพลันแล้วรีบเร่งฝีเท้าตามไป ทั้งยังเรียกตัวสุกรแดงสามตาออกมาแล้วพูดว่า “หงหง หากวันนี้เจ้าพลาดอีก ข้าจะจับเจ้ามาทำหมูหันแล้วนะ!”
ทุกคนเห็นเงาร่างสีม่วงสายหนึ่งวาบผ่านสายตาไป จากนั้นไป๋อวิ๋นฉีก็ติดตามไปด้วย ทั้งห้าคนจึงได้แต่ตามไปอย่างเสียมิได้
“จิ้งจอกน้อย อย่าวิ่งสิ ข้ามิได้จะเอาชีวิตเจ้าเสียหน่อย แค่จะขอเลือดเจ้านิดเดียวเท่านั้นเอง เจ้าอย่าวิ่งหนีอีกเลย!” ไป๋อวิ๋นฉีวิ่งไปพลาง ตะโกนไปพลาง
คนที่วิ่งตามอยู่ด้านหลังแทบจะสะดุดล้มหน้าทิ่ม
เจ้าเที่ยวไปตะโกนบอกว่าต้องการเลือดของผู้อื่นเช่นนี้ ผู้อื่นเขาไม่วิ่งหนีสิถึงจะเป็นเรื่องแปลก!
ทั้งหกคนวิ่งไล่ตามสัตว์อสูรไปไกลขึ้นเรื่อยๆ จนไม่เห็นแม้แต่เงาของศูนย์บัญชาการตั้งนานแล้ว
“จ๊ากกกก…”
ทันใ
