“ทำไมเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่เข้าใจ จึงถามข้อสงสัยที่อยู่ภายในใจของทุกคนออกมา
“เพราะพวกเจ้าไม่มีหลักฐานยืนยันตัวตนน่ะสิ!” ไป๋อวิ๋นฉีพูด “การจะใช้ค่ายกลนำส่งที่นี่ได้นั้นจำเป็นต้องใช้หลักฐานยืนยันตัวตน ถ้าหากไม่มีก็จำเป็นต้องไปทำที่สมาคมปรมาจารย์วิญญาณในเมือง ผู้คนภายนอกนั้น… แค่กๆ ไม่ชอบคนของสถานที่เนรเทศเป็นอย่างยิ่ง ถ้าหากรู้ว่าพวกเจ้าออกมาจากสถานที่เนรเทศก็อาจจะเป็นเช่นนั้นได้ แต่ถ้าหากพวกเจ้าไปกับข้าก็หมดปัญหาแล้วล่ะ”
“ท่านเป็นหลักฐานยืนยันตัวตนสากลอย่างนั้นหรือ” เจ้าอ้วนชวีพูด
“เวลากลุ่มทหารรับจ้างใช้ค่ายกลนำส่งนั้นไม่จำเป็นต้องไปยืนยันตัวตนทีละคนหรอก พอถึงเวลานั้นพวกเจ้าแค่ไปพร้อมกับคนของกลุ่มทหารรับจ้างเราก็ใช้ได้แล้ว” ไป๋อวิ๋นฉีพูด
ที่แท้ก็ต้องใช้หลักฐานยืนยันตัวตนด้วย ซือหม่าโยวเย่ว์นึกถึงบัตรประชาชนที่จำเป็นต้องพกติดตัวเอาไว้เวลาออกจากบ้านเมื่อชาติก่อนขึ้นมาในทันใด
เธอมองพวกเขาคนอื่นๆ ก็เห็นว่าพวกเขาล้วนมีท่าทีแล้วแต่เธอกันหมด จึงเอ่ยตอบว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นพวกเราก็ไปกับพวกท่านก่อนดีกว่า แต่เช่นนี้จะไม่เป็นการรบกวนพวกท่านหรือ”
“ไม่เป็นไร ถึงอย่างไรพวกเราก็มาที่นี่เพื่อปฏิบัติภารกิจ ซึ่งตอนนี้ก็ทำเกือบเสร็จแล้ว เหลือเพียงแค่จับตัวจิ้งจอกม่วงมาให้ได้เท่านั้น”
เมื่อพูดถึงจิ้งจอกม่วง ทุกคนจึงนึกถึงบทสนทนาระหว่างเขากับสุกรแดงสามตาเมื่อครู่ขึ้นมาอีกครั้งแล้วอดที่จะย