ิ้มออกมามิได้
ไป๋อวิ๋นฉีรู้ว่าพวกซือหม่าโยวเย่ว์คิดอะไรอยู่ เขาเกาท้ายทอยพลางเอ่ยอย่างขอโทษขอโพยอยู่บ้าง “ถึงอย่างไรตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าเจ้าจิ้งจอกม่วงนั่นวิ่งหนีหายไปไหนเสียแล้ว เช่นนั้นข้าพาพวกเจ้าไปที่ศูนย์บัญชาการของพวกเราก่อนดีกว่า”
“ดีเลย”
ไป๋อวิ๋นฉีนำพวกเขาเดินมุ่งหน้าไปยังศูนย์บัญชาการ พวกเขาเพิ่งค้นพบเรื่องหนึ่งระหว่างทางว่าเจ้าคนผู้นี้มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญสูงส่งอย่างยิ่ง แต่เป็นคนโง่เง่าเรื่องเส้นทางอย่างแท้จริง สำหรับเรื่องทิศทางนั้นเขาต้องอาศัยสุกรแดงสามตาทั้งสิ้น
ดังนั้นเจ้าสุกรแดงสามตานี้นอกจากจะต้องเป็นหมาล่าเนื้อแล้วยังต้องรับบทเป็นหมานำทางอีกด้วยหรือ
ได้พบเจอเจ้านายเช่นนี้คนหนึ่ง สายตาที่ทุกคนมองมันจึงเจือแววสงสาร
เดินไปเป็นเวลาครึ่งวัน พวกเขาจึงเดินไปถึงบริเวณพื้นที่เปิดโล่งแห่งหนึ่ง ท่ามกลางหมู่ไม้มีกระโจมยอดแหลมผูกอยู่สิบกว่าหลัง
เมื่อเห็นไป๋อวิ๋นฉีปรากฏตัวขึ้น คนของกลุ่มทหารรับจ้างนกนางนวลต่างพากันล้อมวง ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา ก่อนจะตบบ่าเขาพลางเอ่ยว่า ”นายน้อย ท่านไปไหนมาคนเดียวน่ะ ทำเอาทุกคนตกใจแทบตายเลยทีเดียว!”
พวกซือหม่าโยวเย่ว์มองไป๋อวิ๋นฉีอย่างประหลาดใจ คิดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นถึงนายน้อยของกลุ่มทหารรับจ้างนกนางนวล
ไป๋อวิ๋นเฟยมองทุกคนอย่างขอโทษขอโพยพลางเอ่ยว่า “ท่านอาหลี่ ข้าไปเดินเล่นบริเวณรอบๆ แล้วเห็นจิ้งจอกม่วงตนหนึ่งเข้า จึงวิ่งไล่ตามมันไป”
“ท่านตา
