อกจากนี้เจดีย์วิญญาณยังขจัดร่องรอยของเวลาได้อีกด้วย พวกเราอยู่ที่นี่ก็มิได้แก่เร็วไปกว่าข้างนอก เพียงแค่เวลาหนึ่งวันกลายเป็นสามวันเท่านั้นเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอธิบาย
“น่าตกใจยิ่งนัก โยวเย่ว์ เจ้าโกงอาวุธเทพนี่นา!” เจ้าอ้วนชวีกุมหน้าอกของตัวเอง รู้สึกคล้ายว่ามิอาจหายใจได้แล้ว
“ฝึกยุทธ์ที่นี่สามวันเท่ากับวันหนึ่งข้างนอก ปราณวิญญาณยังดีกว่าข้างนอกเป็นอย่างมากอีกด้วย หากฝึกยุทธ์แล้วคงจะมิได้เพิ่มความเร็วแค่เท่าตัวเดียวแน่” โอวหยางเฟยพูด
“มิน่าเล่าเจ้าจึงน่าอัศจรรย์เช่นนี้ได้!” เจ้าอ้วนชวีพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ก่อนหน้านี้ที่นี่ก็มิได้มีคุณสมบัติอันใด ต่อมาเจ้าวิญญาณน้อยยกระดับแล้วจึงมีขึ้นมา แต่ตอนนั้นพวกเราก็มาอยู่ภายในภูเขากันแล้ว ดังนั้นจึงมิได้เข้ามาบ่อยสักเท่าใดนัก”
“พูดเช่นนี้ก็หมายความว่าการฝึกยุทธ์ของเจ้าก่อนหน้านี้ก็เหมือนพวกเราอย่างนั้นหรือ” เว่ยจือฉีมองซือหม่าโยวเย่ว์ เจ้าคนผู้นี้มีเวลาเท่ากันกับพวกเขา แต่กลับพุ่งสูงขึ้นเร็วกว่าพวกเขา นี่ช่างโจมตีพวกเขามากเกินไปแล้ว
ก่อนหน้านี้ที่ยังไม่มีการยกระดับ เธอก็พัฒนาขึ้นอย่างน่าพิศวงแล้ว ตอนนี้มีคุณสมบัตินี้อีก พวกเขาจินตนาการได้เลยว่าในภายหน้าเธอจะกระตุ้นพวกเขาอย่างไรได้บ้าง
“ยามปกติพวกเราฝึกฝนกับสัตว์อสูรวิเศษอยู่ข้างนอก เวลาอื่นๆ พวกเราก็มาอยู่ข้างในนี้ได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เช่นนี้เป่ยกงก็ศึกษาการหลอมยาได้แล้
