ิพย์เลย ต้องรวดเร็วถึงเพียงนี้เชียว!” เจ้าอ้วนชวีเก็บผลไม้ทิพย์ที่เหลือเข้าไปในแหวนเก็บวัตถุ ก่อนจะหยิบอาวุธของตนออกมาแล้วลุยเข้าไปด้วยเช่นกัน
การเคลื่อนไหวของพวกโอวหยางเฟยก็ไม่ช้าเช่นกัน ตอนที่เจ้าอ้วนชวีบ่นอยู่นั้นพวกเขาก็เริ่มต้นเคลื่อนไหวกันแล้ว
สัตว์อสูรทิพย์ขั้นหนึ่งกับสัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำขั้นเก้า ถึงแม้ว่าจะห่างกันเพียงระดับขั้นเดียว แต่พลังยุทธ์กลับห่างชั้นกันมากเหลือเกิน พวกเขาสองสามคนจัดการสัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำขั้นเก้าตนหนึ่งได้ แต่เมื่อเผชิญกับสัตว์อสูรทิพย์ พวกเขาต้องลุยเข้าไปพร้อมกันจึงจะใช้ได้
ครึ่งชั่วโมงให้หลัง พวกเขาห้าคนก็ทำให้เสือเขี้ยวดาบยอมศิโรราบได้ พวกเขาไม่อยากเข่นฆ่า ดังนั้นจึงมิได้เอาชีวิตมัน
“โยวเย่ว์ ตระกูลซือหม่ายังต้องการสัตว์อสูรวิเศษอีกมิใช่หรือ เช่นนั้นเจ้าฝึกมันให้เชื่องแล้วพอถึงเวลาก็ส่งมันไปพร้อมกับยาวิเศษจะดีกว่านะ” เว่ยจือฉีพูด
ราคาของสัตว์อสูรทิพย์ตนหนึ่งสูงกว่าราคาของสัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำหลายเท่า สัตว์อสูรทิพย์ย่อมสร้างรายได้ให้มากกว่าสัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำอย่างมหาศาล
ซือหม่าโยวเย่ว์คิดๆ ดูแล้วก็ใช้ได้ ตระกูลซือหม่ายังต้องการสัตว์อสูรวิเศษไปแก้ขัดอยู่ ที่ตนเองรับปากสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรเอาไว้แล้วว่าจะฝึกสัตว์อสูรทิพย์จำนวนหนึ่งให้ก็ยังไม่ได้ทำเลย ตนก็ฝึกสัตว์อสูรวิเศษจำนวนหนึ่งให้เชื่องเอาไว้ก่อน พอถึงเวลาแล้วค่อยส่งไปพร้อมกัน
การฝึกฝนเคล็
