ราดหนึ่ง มิได้พูดจา เขาแปลงร่างกลายเป็นไอหมอกดำหายกลับเข้าไปภายในสร้อยข้อมือ
“ใช่แล้ว ยังมีของอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องให้เจ้าดูด้วย” เจ้าวิญญาณน้อยสลัดตัวหลุดออกจากอ้อมกอดของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วพาตัวเธอไปที่ข้างสระน้ำขนาดหนึ่งตารางเมตร
“เอ๊ะ ตรงนี้มีสระน้ำเพิ่มขึ้นมาสระหนึ่งนี่นา!” ซือหม่าโยวเย่ว์มองเห็นสระน้ำที่มีของเหลวสีขาวราวน้ำนมไหลเวียนอยู่จึงเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ
“สิ่งเหล่านี้คือน้ำทิพย์วิญญาณ” เจ้าวิญญาณน้อยพูด “ปลูกต้นผลอสรพิษทองคำที่ข้างสระนี่ ไอพลังที่มันแผ่ออกมาก็จะถูกดูดซับเข้าไปในน้ำทิพย์วิญญาณได้”
“น้ำทิพย์วิญญาณหล่อเลี้ยงดวงวิญญาณได้ ใช่หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์เอื้อมมือไปสัมผัสมันจึงพบว่าน้ำทิพย์วิญญาณนั้นมีอยู่เพียงน้อยนิด เพียงแค่ปกคลุมก้นสระเล็กๆ นี้เป็นชั้นบางๆ เท่านั้น
“ถูกต้อง ต่อจากนี้สารสกัดฟ้าดินที่ข้าดูดซับก็จะมารวมกันอยู่ภายในสระแห่งนี้ ทั้งเจ้าและหมัวซามาใช้ได้ เจ้าใช้โดยตรงได้เลย แต่หมัวซานั้นเจ้าต้องหยดน้ำทิพย์วิญญาณเข้าไปในสร้อยข้อมือเป็นระยะๆ มันจะช่วยหล่อเลี้ยงดวงวิญญาณของเขาได้ ให้ผลลัพธ์ดีกว่าต้นผลอสรพิษทองคำมากมายนัก” เจ้าวิญญาณน้อยพูด
“เจ้าวิญญาณน้อย เจ้าช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่ล้ำเลิศยิ่งนัก!” ซือหม่าโยวเย่ว์มองเจ้าวิญญาณน้อย ตัวเขาหลังการยกระดับนี้มิอาจสรรหาคำใดมาพรรณนาได้เลย
เจ้าวิญญาณน้อยขยับคางไปมาอย่างลำพองใจ เขากับหมัวซาต้องทุ่มเทความคิดจิตใจไปต
