ชาดครั้งหนึ่ง ไข่ฟองนั้นยังคงหลับใหลอยู่ เธอจึงไม่ไปยุ่งกับมันอีก
หลังจากนั้นเธอก็ปลูกต้นผลอสรพิษทองคำเอาไว้ข้างสระน้ำทิพย์วิญญาณ เมื่อเห็นใบไม้อันเหลืองกรอบ เธอจึงหยิบเอาช้อนหยกอันหนึ่งออกมาแล้วตักน้ำทิพย์วิญญาณในสระวิญญาณเบาๆ ช้อนหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ หยดลงไปบนกิ่งก้านต้นไม้ หลังจากนั้นก็เทส่วนที่เหลือลงไปยังรากไม้
“หวังว่าจะมีประโยชน์อยู่บ้างนะ!”
พอพูดจบ ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ลุกขึ้นยืนพลางมองห้วงมิติที่ไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้ ในใจรู้สึกตื่นเต้นอย่างควบคุมไม่อยู่
“ท่านปู่ ท่านพี่ทั้งหลาย มีพวกเจ้าวิญญาณน้อยอยู่ทั้งที อีกสองปีให้หลังข้าจะต้องไปหาพวกท่านที่นั่นให้จงได้!”
ในขณะที่เธอเตรียมจะจากไปฝึกยุทธ์อยู่นั้นเอง ต้นผลอสรพิษทองคำที่เดิมทีกำลังจะเฉาตายก็ส่งเสียงสวบสาบขึ้นมา เธอหันหน้าไปมองก็พบว่าใบไม้เหลืองกรอบเหล่านั้นร่วงหล่นไปจนหมดสิ้น บนกิ่งไม้อันโล่งเตียนเริ่มแตกใบออกมาใหม่ ใบที่ผลิออกมาเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว เพียงไม่นานก็แผ่กิ่งก้านสาขาจนเต็มสมบูรณ์
“นี่มันสถานการณ์อะไรกัน!” ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูการเปลี่ยนแปลงของต้นผลอสรพิษทองคำแล้วสะดุ้งอย่างแรงคราหนึ่ง
นี่คือเหตุการณ์ในชาติก่อนที่วิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วหรือไร
“น้ำทิพย์วิญญาณคงจะไปเร่งการเจริญของต้นผลอสรพิษทองคำกระมัง” เสียงของหมัวซาดังออกมาจากภายในสร้อยข้อมือ “คราวนี้เติบโตได้มากมายเช่นนี้ เป็นเพราะว่าเมื่อครู่เจ้าใช้น้ำทิพย์วิญญาณม
