่งอย่างยิ่ง ถึงได้ยกระดับขึ้นมาไม่น้อยเลย
ยามท้องฟ้าสว่างรำไร เจ้าอ้วนชวีออกมาจากห้องเป็นคนแรก
“โยวเย่ว์ ฮ่าๆๆ ข้าเลื่อนได้สองระดับเลยนะ เจ้าเห็นแล้วใช่หรือไม่”
เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ เจ้าอ้วนชวีจึงวิ่งเข้ามาหาอย่างตื่นเต้นแล้วเอื้อมมือมาหมายจะโอบกอดเธอ แต่กลับถูกเธอใช้เท้ายันเอาไว้ห่างๆ
ซือหม่าโยวเย่ว์บีบจมูกพลางเอ่ยว่า “ข้าเห็นแล้วว่าเจ้าเลื่อนได้สองระดับ อีกประเดี๋ยวเจ้าค่อยมาตื่นเต้นยินดีก็ได้ ไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยเสียก่อนเถิด”
เจ้าอ้วนชวีก้มหน้าลงมองปราดหนึ่งจึงพบว่าบนร่างของตนนั้นเต็มไปด้วยสิ่งปฏิกูล ดำเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งร่างเขา ทั้งยังส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งอีกด้วย
“อ๊ากกก…”
นี่จึงทำให้เขาได้สติกลับมาจากความตื่นเต้นเพราะการเลื่อนระดับ เขารีบวิ่งไปอาบน้ำในทันที
จากนั้นเว่ยจือฉีก็ออกมาเช่นกัน แต่เขามิได้วิ่งเข้ามาหา ทว่าตรงไปอาบน้ำเลย
ตามมาด้วยโอวหยางเฟยที่ตรงไปยังห้องอาบน้ำเลยเช่นเดียวกัน
เรือนพักหลังหนึ่งมีห้องอาบน้ำเพียงแค่ห้องเดียวเท่านั้น เพราะถูกพวกเจ้าอ้วนชวีชิงตัดหน้าไปก่อน ตอนที่เป่ยกงถังออกมาจึงมิอาจไปอาบน้ำได้แล้ว
“เป่ยกง ข้าเตรียมน้ำเอาไว้ให้เจ้าส่วนหนึ่งแล้ว เจ้าไปล้างที่ห้องส้วมสักหน่อยก่อนก็แล้วกันนะ หากไม่พอข้าค่อยเติมน้ำให้เจ้าเพิ่ม” ซือหม่าโยวเย่ว์เรียกเป่ยกงถังเอาไว้แล้วพูดขึ้น
เป่ยกงถังเห็นถังไม้สองใบด้านหลังซือหม่าโยวเย่ว์ ยังมิทันได้พูดขอบคุณเธอสัก
