คิดจะศึกษาที่วิทยาลัยตลอดไปหรือไม่ แล้วเรื่องราวในบ้านเจ้าจะจัดการเช่นไร” เจ้าอ้วนชวีถาม
“ข้ายกให้พวกท่านอาฝูจัดการเรื่องราวต่างๆ แล้ว ข้าเพียงแต่ต้องกลับบ้านไปดูทุกสองสามวันก็ใช้ได้แล้ว ถ้าหากเกิดเรื่องอันใดขึ้นที่บ้าน ก็ค่อยขอลาจากวิทยาลัยก็แล้วกัน ถึงอย่างไรภาคเรียนนี้ก็เหลืออีกไม่นานเท่านั้น รอให้จบภาคเรียนนี้ก่อน ข้าก็จะขอจบการศึกษา”
“เจ้าจะขอจบการศึกษาแล้วหรือ”
“อื้ม” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ยตอบ “ระยะเวลาเพียงสามปี ข้าจำเป็นต้องไปที่อื่นเพื่อยกระดับพลังยุทธ์ เพราะพลังยุทธ์ยกระดับได้ช้าเกินไปภายในวิทยาลัยแห่งนี้”
พวกเว่ยจือฉีล้วนรู้ถึงสัญญาสามปีของเธอด้วยกันทั้งสิ้น ดังนั้นจึงรู้ว่าตอนนี้เธอแบกรับภาระหนักเอาไว้บนหลัง
“แล้วเรื่องของตระกูลซือหม่าจะทำเช่นไรเล่า” เว่ยจือฉีถาม
“ระยะเวลาหลายเดือนก็เพียงพอให้พวกเรารวบรวมขุมอำนาจได้แล้วล่ะ พอถึงเวลานั้นก็ยกธุระให้พวกท่านอาฝูจัดการ แล้วข้าจะให้คนส่งสิ่งของที่จำเป็นกลับมาตามระยะเวลาที่กำหนดเอาไว้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เจ้าวางแผนจะไปที่ไหนหรือ” เป่ยกงถังถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์เงียบงันไปชั่วครู่แล้วเอ่ยว่า “ไปเทือกเขาสั่วเฟยย่าก็แล้วกัน ไปหาประสบการณ์ที่นั่นสักหน่อย หลังจากนั้นก็ตรงออกไปจากที่นั่นเลย”
“มิได้บอกว่ามีขอบกั้นหรอกหรือ แล้วเจ้าจะออกไปได้อย่างไรกัน” เจ้าอ้วนชวีถาม
“เจ้าคำรามน้อยบอกว่าค่ายกลเหล่านั้นไม่มีผลต่อมันเลย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “พ
