เก็บวัตถุพลางเอ่ยว่า “นี่คือของผู้อาวุโสสมาคมนักฝึกสัตว์อสูร เจ้ารับไปสิ”
ซือหม่าโยวเย่ว์ก้าวเข้าไปข้างหน้าแล้วยื่นมือทั้งสองไปรับป้ายคำสั่งมา
“เอาละ ต่อจากนี้ไปเจ้าก็คือผู้อาวุโสเก้าแล้วนะ” ประธานสมาคมพูดยิ้มๆ
“เสร็จเรียบร้อยแล้วหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์หลุดปากถาม
ขุมอำนาจแห่งหนึ่งมีผู้อาวุโสเพิ่มขึ้นมาอีกคน ไม่จำเป็นต้องมีขั้นตอนใดๆ เลยหรือ
เมื่อเห็นความสงสัยในแววตาของเธอ ประธานสมาคมจึงอมยิ้มไม่เอ่ยวาจา
รองประธานสมาคมที่อยู่ข้างๆ พูดว่า “เพราะรู้ว่าเจ้าไม่ชอบเรื่องยุ่งยากซับซ้อนน่ะสิจึงได้ข้ามไป ต่อไปพวกเราอค่ประกาศออกไปว่าเจ้าเป็นผู้อาวุโสของพวกเราก็ใช้ได้แล้ว”
“ขอบคุณท่านประธานสมาคมและท่านรองประธานสมาคมมากขอรับ” ซือหม่าโยวเย่ว์เก็บป้ายคำสั่งเข้าไปในแหวนเก็บวัตถุก่อนจะหมุนกายกลับไปยังที่นั่งของตน
“ส่วนเรื่องสัตว์อสูรวิเศษนั้น พอถึงเวลาเจ้าก็ส่งคนมาพบผู้จัดการสมาคมก็พอแล้ว เขาย่อมจัดการให้เจ้าได้อย่างแน่นอน” ประธานสมาคมพูด
“ขอบคุณท่านประธานสมาคมมากขอรับ”
……
หลังออกมาจากสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์ยังคงรู้สึกเหมือนอยู่ในเมฆหมอก ตนได้กลายเป็นผู้อาวุโสของสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรไปเสียแล้ว
“เจ้าไม่รู้หรอกว่าคนทั่วไปอยากจะเป็นผู้อาวุโสของสมาคมนั้นจำเป็นต้องผ่านการทดสอบและคัดเลือกตั้งกี่ขั้น หลังจากคัดคนแล้วยังมีพิธีสามประการอีก ยุ่งยากยิ่งนัก” เว่ยจือฉีพูดอธิบาย “คาดว่าคงมีแต่เจ้า
