รบอกว่าเป็นนักหลอมยาแล้วจะเป็นนักฝึกสัตว์อสูรมิได้เล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ถามกลับ
“ไม่…ไม่มีขอรับ”
คนผู้นั้นพยักหน้าอย่างโง่งม ดูเหมือนจะถูกกระตุ้นขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว
“แต่ว่า… คุณชายขอรับ ถ้าหากจะไปจับสัตว์อสูรวิเศษ เกรงว่าคนของพวกเราจะไม่พอน่ะสิขอรับ” พ่อบ้านพูด
“เช่นนั้นก็ไปเกณฑ์คนมาเพิ่มสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“แต่คุณชายขอรับ ตอนนี้พวกเรามิได้มีเงินทองมากมายถึงเพียงนั้น” พ่อบ้านพูด “ก่อนหน้านี้พวกเราก็มิได้ทำกำไรได้มากนัก ดังนั้นจึงมิได้มีเหลือมากสักเท่าไหร่ ตอนนี้ยังต้องซ่อมแซมบ้านเรือน ทั้งยังต้องจัดหาสินค้าอีก เรื่องเหล่านี้ล้วนต้องใช้เงินทั้งสิ้น นอกจากนี้บรรดาปรมาจารย์วิญญาณเหล่านั้นใช่ว่าจะใช้เงินซื้อมาได้เสมอไปอีกด้วย”
“การไม่มีเงินช่างเป็นปัญหาใหญ่จริงๆ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “แต่หากไม่มีเงินทอง พวกเราก็ใช้วิธีอื่นๆ มาดึงดูดให้พวกเขาลงแรงให้พวกเราได้นี่นา อย่างเช่น… สิ่งที่พวกเขาอยากได้”
