ก็หยิบยาวิเศษออกมาให้เธอกิน
ซือหม่าหลินแววตาวูบไหวแล้วเอ่ยว่า “เจ้าบอกว่าเจ้ารู้ที่อยู่ของผลอสรพิษทองคำอย่างนั้นหรือ”
“รู้ว่าอยู่ในมือผู้ใด แต่ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดไปตามน้ำ “ผลอสรพิษทองคำคงจะสำคัญกับพวกท่านมากกระมัง เมื่อเทียบกับพวกท่านปู่ที่ถูกพวกท่านขับออกจากตระกูลในตอนนั้นแล้วคงจะสำคัญกว่ามากเลยสินะ”
“เจ้ามองออกได้อย่างไรกัน” ซือหม่าหลินเลิกคิ้ว ความสนใจในตัวซือหม่าโยวเย่ว์ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์ยืนด้วยตัวเอง ไม่พึ่งพิงซือหม่าโยวหราน ก่อนจะมองซือหม่าหลินพลางเอ่ยช้าๆ ว่า “ตอนที่คนผู้นั้นกลับไป ย่อมต้องนำข่าวของผลอสรพิษทองคำกลับไปด้วยแน่ ถ้าหากสิ่งนี้ไม่สำคัญสำหรับพวกท่าน พวกท่านก็คงไม่กลับมากันอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้หรอก ข้าว่าพวกท่านคงจะมีบุคคลสำคัญอย่างยิ่งที่วิญญาณได้รับบาดเจ็บล่ะสิ พอพวกท่านรู้ข่าวของผลอสรพิษทองคำแล้วจึงรีบมาทันทีโดยไม่หยุดพักเลยกระมัง”
แววตาของซือหม่าโยวหลานที่มองซือหม่าโยวเย่ว์เปล่งประกายมากขึ้นเรื่อยๆ เธอช่างเฉลียวฉลาดเป็นอย่างยิ่ง คาดเดาเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้ทั้งหมด
ซือหม่าหลินมิเอ่ยวาจา ซือหม่าโยวเย่ว์กระแอมก่อนจะพูดต่อไปว่า “ดังนั้นผลอสรพิษทองคำนี้จึงมีความสำคัญกับพวกท่านเป็นอย่างยิ่ง ข้าคงมิได้พูดผิดกระมัง ใช้เวลาสามปีของพวกท่านปู่ข้า แลกกับผลอสรพิษทองคำ ก็ไม่เลวสำหรับพวกท่านเลยนะ”
“เหตุใดข้าจึงต้องทำข้อตกลงนี้กั
