่าข่าย และซือหม่าชิง ราชันวิญญาณสามคน ทั้งยังมีซือหม่าเค่อผู้เป็นระดับบรรพวิญญาณด้วย พวกเขาก้มหน้าลงมองพวกซือหม่าโยวหมิงทั้งสี่คนในลานบ้านปราดหนึ่ง
“ซือหม่าเลี่ย ตอนนั้นพวกเจ้าหลบหนีความผิด ตระกูลเราใช้พลังมากมายเช่นนั้นก็ยังมิอาจจับตัวพวกเจ้าได้ คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่” เมื่อซือหม่าเค่อมองเห็นซือหม่าเลี่ย นัยน์ตาก็มีอารมณ์แปลกประหลาดสายหนึ่งวาบผ่าน
ก่อนจะมาเขาได้พูดกับซือหม่าข่ายเอาไว้แล้วว่า ไม่ว่าอย่างไรก็มิอาจปล่อยให้พวกเขามีชีวิตรอดกลับไปที่ตระกูลเป็นอันขาด ถ้าหากทำได้ก็สังหารพวกเขาทั้งหมดเสียที่นี่เลยจะเป็นการดีที่สุด
ซือหม่าข่ายที่มองไปยังซือหม่าเลี่ยเต็มไปด้วยแววอาฆาต ในเมื่อก่อนหน้านี้เขาจะรอดชีวิตจากการลอบจู่โจมของหนูปีศาจหกนิ้วได้ เช่นนั้นเขาก็น่าจะมองออกแล้วว่านั่นคือสัตว์ปีศาจ เรื่องนี้มิอาจให้เขาพูดออกมาเป็นอันขาด มิฉะนั้น…
