ซือหม่าโยวเย่ว์รอคอยการเปิดงานเลี้ยงอย่างเบื่อหน่าย เธอหยิบผลไม้ทิพย์มากินอย่างไม่มีอะไรทำ ยามปกติเธอกินผลไม้ทิพย์ภายในมณีวิญญาณอยู่เป็นประจำ ตอนนี้มากินสิ่งนี้จึงรู้สึกว่ารสชาติไม่อร่อยเลยแม้แต่น้อย เมื่อได้ยินคนข้างๆ เอ่ยปากชมว่าผลไม้ทิพย์อร่อยเพียงใดไม่หยุดปาก เธอก็รู้สึกว่าชีวิตปกติของตนนั้นหรูหราเหลือเกินขึ้นมาในทันที
อันที่จริงแล้วสำหรับคนอื่นๆ ผลไม้ทิพย์เหล่านี้เป็นของหายากอย่างยิ่งจริงๆ เพราะผลไม้ทั่วไปจะกลายเป็นผลไม้ทิพย์ได้นั้นมีเงื่อนไขของสภาวะแวดล้อมในการเจริญเติบโตอันสูงลิบลิ่ว ต้องเป็นสถานที่อันงดงามล้ำเลิศยอดเยี่ยม ทั้งยังต้องผ่านการวิวัฒน์มาเป็นระยะเวลายาวนานจึงจะใช้ได้
ผลไม้ทิพย์นี้ก็เหมือนกับผักทิพย์ เมื่อกินแล้วจะเพิ่มพูนปราณวิญญาณในร่างกายได้ ดังนั้นทุกคนจึงอยากได้ผลไม้ทิพย์มาครอบครอง เมื่อใดที่มีผลไม้ทิพย์โผล่มา เพียงไม่นานก็ต้องถูกคนแย่งกันซื้อจนหมดเกลี้ยง มูลค่ามิอาจประเมินได้ ต่อให้เป็นขุมอำนาจชั้นหนึ่งก็ไม่แน่ว่าจะได้กินผลไม้ทิพย์กันบ่อยๆ
คนทั่วไปอาจจะได้กินผลไม้ทิพย์แค่ไม่กี่ผลตลอดชีวิต แต่บนโต๊ะทุกตัวที่นี่ล้วนมีผลไม้ทิพย์วางอยู่หลายจาน ให้แขกทุกคนได้กินกันตามใจชอบ
“ราชวงศ์ก็คือราชวงศ์ ผลลายหัตถ์นี้ลูกใหญ่น่าดูเลยทีเดียว” มีคนเอ่ยชม
พวกซือหม่าโยวหมิงแต่ละคนกินผลไม้ทิพย์ผลหนึ่งแล้วก็วางลง ซือหม่าโยวเล่อซึ่งนั่งอยู่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์เอนตัวมาตรงหน้าเธอแล
