ยู่ค่อนข้างมาก ดังนั้นการตกแต่งจึงต้องพิเศษสักหน่อยเท่านั้นเอง
หลังจากเข้ามาในพระราชวังหลวงแล้วก็มีนางในมานำทางพวกเขา เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์มองไปทั่วจึงเอ่ยว่า “ตอนนี้ทุกท่านล้วนไปยังตำหนักที่จัดงานเลี้ยงกันหมดแล้ว หลังจากงานเลี้ยงสิ้นสุดลงจะมีการแสดงอันยิ่งใหญ่ พอถึงตอนนั้นคุณชายก็ไปชมภายในวังได้ แต่ตอนนี้พวกเราต้องไปที่โถงจัดงานเลี้ยงก่อนนะเจ้าคะ”
ซือหม่าโยวเล่อตบบ่าซือหม่าโยวเย่ว์พลางพูดว่า “น้องห้าเพิ่งเคยเข้าวังเป็นครั้งแรกสินะ ครั้งแรกย่อมต้องตื่นตาตื่นใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว ตอนข้าเข้ามาครั้งแรกก็ตื่นเต้นยิ่งนัก!”
“ข้ารู้ หลังจากท่านกลับไปแล้วยังดึงมือข้าพลางเอ่ยชมเชยอยู่ครึ่งค่อนวัน” ซือหม่าโยวเย่ว์กลอกตาใส่เขา
“ฮ่าๆ แต่น้องห้าสงบนิ่งกว่าตอนที่ข้าเข้ามาตอนแรกมากมายนัก” ซือหม่าโยวเล่อหัวเราะแล้วพูดขึ้น
นางในพาพวกเขามาถึงตำหนักใหญ่ ภายในนั้นมีคนมาถึงไม่น้อยแล้ว
ตำหนักใหญ่มีตั่งตัวเตี้ยเรียงรายอยู่ทั้งสองฟาก บนตั่งนั้นมีผลไม้ทิพย์อยู่เป็นจำนวนมาก ทั้งยังมีของว่างอยู่จำนวนหนึ่งด้วย
ผู้ที่มาถึงก่อนนั่งอยู่ตรงที่นั่งของตน สนทนากันไปพร้อมกับกินผลไม้ทิพย์ สร้างสัมพันธ์กับคนที่นั่งข้างๆ ภายในตำหนักใหญ่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
นางในนำทางพวกเขาไปยังที่นั่งของจวนแม่ทัพแล้วเอ่ยว่า “คุณชายทุกท่าน นี่คือที่นั่งของจวนแม่ทัพเจ้าค่ะ ข้าน้อยขอลา”
ซือหม่าโยวเย่ว์มองไป ที่นั่งของพวกเขาค
