่อนไปทางด้านหน้า ดูเหมือนว่าการจัดที่นั่งนี้จะเป็นไปตามสถานะ
ไม่ทราบว่าเจตนาหรือไม่ ที่นั่งตรงข้ามพวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็คือที่นั่งของตระกูลน่าหลานนั่นเอง ตอนนี้ยังเร็วอยู่ คนตระกูลน่าหลานยังมาไม่ถึง เพียงแต่บนโต๊ะมีป้ายชื่อของตระกูลน่าหลานวางเอาไว้
ที่นั่งของสมาคมนักหลอมยาอยู่ด้านบนของตระกูลน่าหลาน เห็นเพียงแค่สือมั่วลี่และมู่หรงอานเท่านั้นที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ไม่เห็นแม้แต่เงาของอู๋หลินและสือเหล่ย
แต่คิดๆ ดูแล้วก็ใช่ สองคนนั้นประกาศตัวว่ามีสถานะสูงส่ง แล้วจะมารอคอยผู้อื่นอยู่ที่นี่พร้อมกับทุกคนได้อย่างไร
เมื่อเห็นพวกซือหม่าโยวเย่ว์เข้ามานั่ง สือมั่วลี่ก็ถลึงตาใส่เธออย่างแรงคราหนึ่ง ดูเหมือนจะยังแค้นเธอเรื่องที่เกิดขึ้นหน้าประตูวังอยู่
ซือหม่าโยวเย่ว์เหลือบมองพวกเขาโดยไม่แยแสสายตาคับแค้นนั้นเลย เธอก็ใช้นิ้วก้อยแหย่รูจมูกของตน จากนั้นยังแสร้งทำเป็นแคะขี้มูกแล้วดีดไปข้างหน้า
“น่ารังเกียจเสียจริง!” สือมั่วลี่ขยะแขยงการกระทำของซือหม่าโยวเย่ว์จนต้องรีบเบนสายตาหลบไป
“ชิ…” ซือหม่าโยวเย่ว์แคะรูจมูกซ้ายแล้วกำลังคิดจะย้ายมายังฝั่งขวา แต่เห็นว่าสือมั่วลี่ไม่มองตนอีกแล้วจึงล้มเลิกไป
“มู่หรงอานผู้นี้ไปนั่งตรงที่นั่งของสมาคมนักหลอมยาได้อย่างไรกัน”
มีคนพูดเสียงเบาขึ้นมาที่ด้านข้าง เนื้อหานั้นไปกระตุ้นเธอเข้าในทันใด
เธอเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่ามู่หรงอานผู้นี้ไปอยู่กับสมาคมนักหลอมยาได้อย่างไร
“ไอ้หย
