งไห้ไม่ออก
เขายังคงเห็นตนเป็นหนุ่มน้อยอ่อนประสบการณ์ ได้รับบาดเจ็บอย่างง่ายดายผู้นั้นอยู่อีกสินะ กลัวว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บแม้เพียงเล็กน้อย เธอจดจำความซาบซึ้งนี้เอาไว้ในหัวใจ
เมื่อนึกถึงตระกูลน่าหลานขึ้นมา เธอก็ยิ้มเย็นขึ้นมาในใจแล้วยิ้มตาหยีมองพ่อบ้าน “ท่านพ่อบ้าน ระยะนี้เกิดอะไรขึ้นกับตระกูลน่าหลานใช่หรือไม่”
……………………
