บต่ำตนนั้นขนาดไม่ใหญ่นัก มันหมอบลงบนพื้นเสียงดังสวบสาบด้วยแรงกดดันของย่ากวงและเจ้าคำรามน้อย
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปวางมือลงบนหัวของมัน หลังจากนั้นจึงทำตามวิธีที่บอกไว้ในเคล็ดควบคุมสัตว์อสูร โคจรพลังวิญญาณในร่างกาย พยายามสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับสัตว์อสูรวิเศษขึ้นมา
ย่ากวงและเจ้าคำรามน้อยดูอยู่ข้างๆ เพราะไม่กล้าส่งเสียงรบกวนเธอ ดังนั้นจึงได้แต่ติดต่อโดยใช้สายสัมพันธ์แห่งพันธสัญญา
“เจ้าคำรามน้อย ตอนถูกฝึกให้เชื่อง รู้สึกอย่างไรบ้างหรือ” ย่ากวงถาม
ตอนนั้นมันยอมรับซือหม่าโยวเย่ว์เป็นเจ้านายเอง ดังนั้นจึงไม่รู้ความรู้สึกตอนถูกฝึกให้เชื่อง
“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่า” เจ้าคำรามน้อยพูด “ข้าก็ไม่เคยถูกฝึกให้เชื่องมาก่อนเหมือนกัน”
“เจ้าก็ทำพันธสัญญาโดยมิได้ถูกฝึกให้เชื่องเช่นกันหรือ” ย่ากวงมองเจ้าคำรามน้อยอย่างตกตะลึง
“หึๆ ต้องโทษที่ตอนนั้นข้ายังเยาว์วัยไม่รู้เรื่องรู้ราว ถูกยายเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์เย่ว์เย่ว์พบเข้าแล้วหลอกลวงข้า หลังจากนั้นข้าจึงต้องเชื่อฟังนางอย่างเสียไม่ได้ เฮ้อ ตอนนี้มานึกดูแล้วก็น้ำตาเช็ดหัวเข่าเลยทีเดียว!”
ย่ากวงเห็นท่าทางเช่นนั้นของเจ้าคำรามน้อย ในใจก็อุทานขึ้นมาประโยคหนึ่ง แสดงเก่งเสียจริง!
“เจ้าว่าเจ้านายของพวกเราจะฝึกสัตว์อสูรวิเศษให้เชื่องได้หรือไม่” ย่ากวงเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ทำอยู่นานสองนานก็ยังไม่สำเร็จ จึงถามขึ้นมาอย่างไม่แน่ใจอยู่บ้าง
“ได้แน่นอนอยู่แล้ว!” เจ้า
