่ทั้งสองคนมักจะทำทุกครั้งที่ขอให้อีกฝ่ายรักษาความลับ นางทำมันออกมาในขณะที่ไม่ได้ตั้งใจ แสดงให้เห็นว่านางคือน้องสาวของเขาจริงๆ ไม่ใช่ผู้อื่นปลอมตัวมา!
แม้เขาจะฉลาดถึงเพียงนี้ ก็ยังคิดไม่ถึงเรื่องวิญญาณใหม่มาเข้าร่างแทนอยู่ดี ซือหม่าโยวเย่ว์ก็เห็นตระกูลซือหม่าเป็นบ้านของตัวเองจากใจจริง เห็นพวกเขาเป็นครอบครัวของตัวเอง เห็นตัวเองเป็นซือหม่าโยวเย่ว์จริงๆ
“เฮ้อ… ช่างเป็นเจ้าตัวน้อยที่ซุกซนเสียจริง” เขารำพึงคำหนึ่งก่อนจะลุกขึ้นจากไป ฝีเท้าเบากว่าตอนขามามากมายนัก
ซือหม่าโยวเย่ว์ออกไปจากเมืองแล้วเรียกตัวย่ากวงออกมา ให้มันพาตนไปยังเทือกเขาผู่สั่ว เธอไม่รู้ว่าซือหม่าโยวหรานจะใช้ข้อแก้ตัวอันใด แต่เธอเชื่อว่าเขาต้องพาพวกซือหม่าเลี่ยกลับไปได้อย่างแน่นอน
ความเร็วของย่ากวงไม่น้อยเลย ทำให้เธอกลับมาถึงเทือกเขาผู่สั่วอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
เป้าหมายของเธอในคราวนี้ชัดเจนอย่างยิ่ง ซึ่งก็คือการมาจับสัตว์อสูรวิเศษ เพราะไม่รู้ว่าเธอทำให้สัตว์อสูรวิเศษเชื่องได้ถึงระดับใด ดังนั้นเธอจึงเริ่มต้นจากการฝึกสัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำก่อน
เธออ่านเคล็ดควบคุมสัตว์อสูรหลายรอบ จดจำวิธีการและข้อควรระวังที่เขียนอยู่ในนั้นเอาไว้ในสมองจนหมด หลังจากนั้นจึงให้ย่ากวงและเจ้าคำรามน้อยไปจับสัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำขั้นต่ำตนหนึ่งมา
ซือหม่าโยวเย่ว์ใช้เคล็ดควบคุมสัตว์อสูรเป็นครั้งแรก ในใจจึงยังมีความสับสนยุ่งเหยิงอยู่บ้าง สัตว์อสูรวิเศษระดั
