ือหม่าโยวเล่อและซือหม่าโยวหรานออกไปพร้อมกัน
ซือหม่าโยวเย่ว์หันไปปิดประตู พลางมองคนหลายคนที่เฝ้ายามอยู่นอกประตูแล้วเอ่ยว่า “วางใจเถิด ท่านปู่รักใคร่ทะนุถนอมข้าถึงเพียงนี้ ตอนนี้ถึงเวลาที่ข้าจะตอบแทนเขาแล้ว”
พูดจบเธอก็ปิดประตูลง
ซือหม่าโยวเล่อเห็นท่าทีเช่นนั้นของซือหม่าโยวเย่ว์จึงพูดพึมพำว่า “น้องห้าโตแล้วจริงๆ ด้วย!”
ซือหม่าโยวหรานมองดูประตูห้องที่ปิดสนิทโดยมิได้แสดงความคิดเห็นอันใดต่อคำพูดของซือหม่าโยวเล่อ
โตแล้วจริงๆ น่ะหรือ หรือจะพูดว่าเปลี่ยนคนไปแล้วดี…
ภายในห้อง ซือหม่าโยวเย่ว์มาที่ข้างเตียงของซือหม่าเลี่ย ความคิดวูบไหวคราหนึ่ง หมัวซาก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ เธอ
เพราะนอกห้องมีคนอยู่ ซือหม่าโยวเย่ว์จึงมิอาจเอ่ยคำพูดได้ จึงติดต่อกับหมัวซาผ่านสายสัมพันธ์แห่งพันธสัญญา
“หมัวซา เริ่มกันเถิด…”
