มไปด้วยคำถามของเป่ยกงถังจึงคาบผลอสรพิษทองคำขึ้นมาแล้วกลับไปยังมิติพันธสัญญา
เมื่อเห็นเป่ยกงถังมีท่าทีกระวนกระวายอยู่บ้าง ซือหม่าโยวเย่ว์จึงแย้มยิ้มแล้วพูดว่า “ที่มันไม่อยากบอกเจ้าก็เพราะไม่อยากให้เจ้ากังวลใจนี่แหละ ถึงอย่างไรก็มีผลอสรพิษทองคำแล้ว เชื่อว่าอีกไม่นานมันคงไม่เป็นไรแล้วล่ะ เจ้าอย่าได้กังวลใจไปเลยนะ”
“โยวเย่ว์ เจ้ารู้ได้อย่างไรกันว่าวิญญาณเมิ่งจีได้รับบาดเจ็บ” เป่ยกงถังถาม
“เพราะข้ามีสายตาอันเฉียบคมราวตาทิพย์น่ะสิ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดยิ้มๆ เธอบอกไม่ได้ว่านี่เป็นสิ่งที่หมัวซาบอกเธอ จึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาโดยถามว่า “ใช่แล้ว เหตุใดเจ้าสามคนนั้นจึงยังไม่กลับมาอีก”
เธอเพิ่งเอ่ยวาจาออกไปก็ได้ยินเสียงฝีเท้าพอดี เสียงนั้นมุ่งหน้าเข้ามายังถ้ำอย่างชัดเจน แต่กลับมิใช่สามคนนั้น มีจำนวนมากกว่าอยู่หลายคนเลยทีเดียว
เป่ยกงถังก็ได้ยินเสียงฝีเท้าผิดปกติเช่นกัน ทั้งสองคนจึงมองปากถ้ำอย่างระแวดระวัง
……………………
