หมัวซามิได้ปฏิเสธ เพราะเดิมทีที่เขาเต็มใจสอนเธอหลอมยาตั้งแต่แรกก็เพราะมีจุดประสงค์เช่นนี้จริงๆ นั่นแหละ
“ข้ากลับก่อนนะ ข่าวที่คนชิงผลอสรพิษทองคำไปมีวิหคสี่ปีกอยู่ในครอบครองจะต้องแพร่ออกไปอย่างรวดเร็วแน่นอน เจ้าเก็บตัวในเขาไปก่อนจะเป็นการดีที่สุดแล้วออกไปด้วยตัวเอง ถึงอย่างไรด้วยพลังยุทธ์ของเจ้าในตอนนี้ คงไม่มีใครสงสัยเจ้าหรอก”
หมัวซาพูดจบก็เข้าไปภายในมณีวิญญาณ แล้วไปอยู่ข้างๆ ต้นผลอสรพิษทองคำ
เจ้าวิญญาณน้อยได้นำต้นผลอสรพิษทองคำลงไปปลูกในกระถางต้นไม้เรียบร้อยแล้ว ถึงแม้จะเห็นว่าเพิ่งผ่านการเปลี่ยนดินมาเมื่อครู่ ทว่าผลอสรพิษทองคำกลับไม่ได้รับความเสียหายแต่อย่างใดเลย
“ข้าใช้กระถางปลูกมันเป็นพิเศษ” เจ้าวิญญาณน้อยปรากฏตัวขึ้นข้างกายหมัวซาแล้วเอ่ยขึ้น “เจ้านี่จำเป็นต้องดูดซับแสงจันทร์ในยามราตรีเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังของตัวเอง เช่นนี้จะทำให้นางหยิบยกออกมาได้อย่างสะดวกในภายหน้า”
“อืม เจ้าคิดคำนวณได้รอบคอบดีนะ” หมัวซาพยักหน้า วิญญาณลอยไปนั่งลงใกล้ๆ ต้นผลอสรพิษทองคำ ก่อนจะเริ่มต้นหลับตานั่งสมาธิ
เจ้าวิญญาณน้อยเห็นเช่นนี้จึงหายตัวไปอย่างไร้สุ้มเสียงดังเช่นตอนที่มันมาอย่างเงียบเชียบ
หลังจากที่หมัวซาจากไปแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ให้เจ้าวิหคน้อยเลือกสถานที่แห่งหนึ่งร่อนลงพื้น หลังจากนั้นจึงเก็บมันเข้าไปไว้ภายในมณีวิญญาณ
หมัวซาพูดไว้ไม่ผิดเลย เรื่องที่เธอขี่วิหคสี่ปีกนั้นแพร่กลับไปถึงเมืองเหยียนอย่างร
