วดเร็ว ถ้าหากตนยังขี่มันกลับไปอีก เกรงว่าคงนำพาเรื่องยุ่งยากอันไม่จำเป็นมาให้แน่นอน
แต่ถ้าหากเธอปลอมแปลงตัวตน คนระดับปรมาจารย์วิญญาณคนหนึ่งย่อมไม่มีทางดึงดูดความสนใจใครอยู่แล้ว ถึงอย่างไรตอนนี้ก็มาถึงพื้นที่ชั้นกลางแล้ว ไม่เป็นอันตรายมากมายอะไรสำหรับเธอ
เธออุ้มเจ้าคำรามน้อยเอาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะเลือกต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าต้นหนึ่ง ไม่กี่อึดใจก็ปีนขึ้นไปยังกิ่งก้านสาขาของมันแล้วเลือกกิ่งหนาใหญ่เพื่อนอนพักหนึ่งคืน
ยามที่แสงแห่งอรุณแสงแรกสาดส่องต้องใบหน้า เธอก็ตื่นนอนก่อนจะกระโจนลงมาบนพื้นดินแล้วปรบมือ หลังจากให้เจ้าคำรามน้อยจำแนกทิศทางของพื้นที่รอบนอกแล้วจึงเริ่มออกเดินทาง
หลังจากเดินมาครึ่งวัน เธอก็พบกับบรรดาคนที่กำลังเดินทางออกไปเช่นเดียวกัน ถึงแม้ว่าตอนที่พวกเขาเห็นเธอจะมิได้เชื่อมโยงกับคนที่เห็นเมื่อคืน ทว่ายังคงรู้สึกประหลาดใจที่เธอเดินทางอยู่ในพื้นที่ชั้นกลางเพียงคนเดียวอยู่ดี
ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้ใส่ใจสายตามองประเมินเหล่านั้นเลย เธอมิได้มีความสนใจต่อคนพวกนี้ ทั้งยังคร้านจะชวนพวกเขาสนทนาอีกด้วย
ระหว่างเดินทางเธอได้ติดต่อกับย่ากวงครั้งหนึ่งแล้วพบว่าพวกเขามิได้อยู่ห่างไกลจากกันมากนัก จึงคิดว่าทั้งสองน่าจะออกไปพร้อมกันได้
เจ้าคำรามน้อยหมอบอยู่บนบ่าซือหม่าโยวเย่ว์ตลอดการเดินทาง มิได้เดินด้วยตัวเองเลย แต่เมื่อได้สนทนาพูดคุยกับมันระหว่างทางนั้นทำให้ซือหม่าโยวเย่ว์รู้สึกว่าเส้นทางไม่ได้ย
