ลี่ยนแปลงของผลอสรพิษทองคำแล้ว ผลไม้เจ็ดผลนั้นเปลี่ยนกลายเป็นสีเหลืองทองอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ผลไม้แผ่กลิ่นหอมอันเข้มข้นขจรขจาย เป็นเหตุให้สัตว์อสูรวิเศษในที่นั้นบ้าคลั่งขึ้นมา
สัตว์อสูรวิเศษเหล่านั้นรีบพุ่งตัวไปยังริมผา หมายจะไปเด็ดผลไม้ แต่กลับพบว่าผลไม้ถูกแสงสีขาวกลุ่มหนึ่งห่อหุ้มเอาไว้ ตัดขาดจากสัมผัสของทุกคน
“ยังขาดส่วนสุดท้ายอยู่เล็กน้อย” หมัวซาพูด
“ผลอสรพิษทองคำสุกงอมแล้ว ทุกคนรีบไปเด็ดเร็วเข้า!” ไม่รู้ว่าใครสักคนหนึ่งตะโกนขึ้นมาบนภูเขา ฝูงชนพุ่งเข้าใส่ผลอสรพิษทองคำในทันใดโดยไม่แยแสฝูงสัตว์อสูรเบื้องล่าง ราวกับถูกผลอสรพิษทองคำผลนั้นล่อลวงจิตใจ
หลังจากที่ปรมาจารย์วิญญาณไปถึงระดับราชาวิญญาณแล้วจะเหาะเหินเดินอากาศได้ ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับราชาวิญญาณขึ้นไปของแต่ละสำนักกันทั้งสิ้น
ปรมาจารย์วิญญาณเหล่านั้นเหาะตรงไปยังหน้าผา แต่กลับถูกลมจากหมัดที่เจ้าวานรต่อยออกมาทำเอาลอยกระเด็นกันไปไม่น้อย เมื่อคนเหล่านั้นร่วงลงสู่พื้น ก็ถูกสัตว์อสูรวิเศษตีวงล้อมเข้ามา
สัตว์อสูรกับสัตว์อสูร มนุษย์กับมนุษย์ ทุกคนตะลุมบอนกันอุตลุด ภายในหุบเขาเต็มไปด้วยความอลหม่าน
ซือหม่าโยวเย่ว์มองเห็นซือหม่าเลี่ยเหาะตรงไปยังเจ้าวานรเช่นกัน จึงหยิบเอายาผงขวดหนึ่งออกมาวางลงบนมือเป่ยกงถังแล้วพูดว่า “ข้าจะไปชิงผลอสรพิษทองคำ เจ้าช่วยข้าโปรยของสิ่งนี้ลงบนร่างของคนตระกูลน่าหลานทีสิ ถ้าหากข้าชิงผลอสรพิษทอง
