ีปราดหนึ่งโดยมิได้ตอบคำถามของพวกเขาตรงๆ
“ตอนนี้หาหญ้าหัวใจธรณี รวมทั้งหญ้าเปลวเพลิง กับเครื่องยาสี่รสพบแล้ว” โอวหยางเฟยพูด
“ข้ารู้จักหญ้าเปลวเพลิง มันเจริญอยู่ในบริเวณที่เผชิญกับแสงอาทิตย์ แต่บริเวณใกล้ๆ หญ้าเปลวเพลิงนี้ล้วนมีสัตว์อสูรวิเศษที่ค่อนข้างแข็งแกร่งคอยเฝ้ารักษาอยู่ทั้งสิ้น” เป่ยกงถังขมวดคิ้วพูด
“อืม ข้าเสนอให้มาหาเจ้าหญ้าเปลวเพลิงนี่เป็นอย่างสุดท้าย พวกเราไปหาเครื่องยาอื่นๆ ก่อนแล้วค่อยว่ากันเถิด” เว่ยจือฉีพูด
“เห็นด้วย” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า “สัตว์อสูรวิเศษที่บริเวณรอบนอกเทือกเขาผู่สั่วแห่งนี้ระดับขั้นไม่สูงนัก ถ้าหากพบเข้า พวกเราก็ใช้ฝึกฝีมือได้”
“ดี เช่นนั้นพวกเราหากันต่อเถิด” เว่ยจือฉีพูด
“อืม”
พวกเขาออกจากหุบเขา เพียงครู่เดียวคนอีกกลุ่มหนึ่งก็มาถึงยังบริเวณที่พวกเขาเพิ่งมาเมื่อครู่
“พี่ใหญ่ คนกลุ่มนั้นเดินทางกันอย่างไม่มีแบบแผนเลยแม้แต่น้อย พวกเราไม่มีทางวางกับดักได้เลย!” คนผู้หนึ่งในนั้นพูดขึ้น
“ไม่มีทาง ก็ต้องคิดหาทางให้ได้สิ!” ชายเสื้อดำพูด “เขาทำให้น่าหลานหลานถูกขับไล่ออกจากวิทยาลัย ข้าจะต้องชำระแค้นนี้แทนนางให้จงได้”
“พี่ใหญ่ พวกเราไม่อาจลงมือจัดการพวกเขาตรงๆ ได้ เช่นนี้จะทำอย่างไรกันดีเล่า” อีกคนหนึ่งถามขึ้น
ชายเสื้อดำนิ่งคิดอยู่ชั่วครู่แล้วพูดว่า “พวกเขามิได้บอกว่าจะหาสัตว์อสูรวิเศษเพื่อฝึกฝีมือกันหรอกหรือ พวกเราก็หาคู่ต่อสู้ให้พวกเขาฝึกฝีมือเสียสิ ถ้าหากถู
