พอมาถึงห้องทำงานอาจารย์ใหญ่แล้วทุกคนยืนแบ่งออกเป็นสองฝั่งอย่างรู้ตัว น่าหลานหลานยืนอยู่ด้านหลังผู้อำนวยการ ส่วนซือหม่าโยวเย่ว์และซือหม่าโยวเล่อยืนอยู่ด้านหลังเฟิงจือสิง เหอชิวจือมองๆ ดูแล้วก็มายืนอยู่ด้านข้างของซือหม่าโยวเย่ว์
อาจารย์ใหญ่นั่งลงบนที่นั่งแล้วมองผู้อำนวยการพลางพูดว่า “พวกเจ้าจัดการเรื่องราวของวิทยาลัยกันเช่นไร จนทำให้เกือบจะเกิดเรื่องฆ่าแกงกันอยู่แล้ว!”
“อาจารย์ใหญ่ขอรับ เป็นซือหม่าโยวเย่ว์ที่ลงมือหมายจะสังหารน่าหลานหลาน ข้าคิดจะหยุดยั้งแต่กลับถูกอาจารย์เฟิงขัดขวางเอาไว้ ท่านควรจะลองถามอาจารย์เฟิงดูสักหน่อยว่าเพราะเหตุใดจึงต้องขวางข้าด้วยเล่า!” ผู้อำนวยการปัดความรับผิดชอบทั้งหมดให้กับซือหม่าโยวเย่ว์และเฟิงจือสิง
อาจารย์ใหญ่มองเฟิงจือสิงด้วยสีหน้าเยียบเย็น แต่ยังมองออกว่าไฟโทสะลุกโชน ว่ากันว่ายามที่เขาเกิดโทสะนั้นน่าหวาดหวั่นเป็นอย่างยิ่ง ทำให้ซือหม่าโยวเย่ว์อดเป็นกังวลแทนเฟิงจือสิงมิได้ เกรงว่าอาจารย์ใหญ่จะทำให้เขาเดือดร้อน
