“รอเจ้าอย่างไรเล่า!” เจ้าอ้วนชวีพูด “อาจารย์ใหญ่คงมิได้ทำให้เจ้าลำบากกระมัง”
“ไม่เลย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว” เจ้าอ้วนชวีถอนหายใจ เขากลัวอยู่ว่าซือหม่าโยวเย่ว์อาจถูกไล่ออกเช่นเดียวกัน เช่นนั้นหลังจากนี้ตนก็จะมิได้กินของอร่อยอีกต่อไปแล้ว
“ต่อจากนี้เจ้าคิดจะทำอย่างไรหรือ นกสองหัวอย่างเหอชิวจือผู้นี้อาจจะออกจากเมืองหลวงไปแล้ว” เว่ยจือฉีถาม
“ข้าไม่ต้องทำอะไรเหอชิวจือผู้นั้นหรอก ตระกูลน่าหลานไม่มีทางปล่อยนางไปแน่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ตอนนี้น่าหลานหลานถูกไล่ออกไปแล้ว ต่อจากนี้ก็เป็นเรื่องของตระกูลน่าหลานกับตระกูลซือหม่าแล้วล่ะ”
“เจ้าก็ต้องระวังน่าหลานฉี น้องชายของน่าหลานหลานผู้นั้นเอาไว้ด้วย” เว่ยจือฉีเอ่ยเตือน
“อืม ข้าจะระวัง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ต่อจากนี้ก็ต้องรีบฝึกยุทธ์ให้เร็วที่สุดเพื่อรอออกไปปฏิบัติภารกิจกับพวกเจ้าแล้ว”
…………………………………………
