่ว์ได้ฟังคำพูดของเฟิงจือสิงแล้วก็เกือบจะส่งเสียงหัวเราะออกมา อะไรกันที่เรียกว่ารอให้เธอจัดการเสร็จแล้วข้าค่อยมาลงโทษเธอ พอถึงเวลานั้นน่าหลานหลานก็ตายไปแล้ว อย่างมากที่สุดเขาก็แค่ไล่ตนออกจากวิทยาลัยเท่านั้น เวลานั้นพวกเขาตระกูลน่าหลานสูญเสียผู้มีพรสวรรค์ไปคนหนึ่ง แต่อย่างมากที่สุดเธอก็แค่ถูกไล่ออกจากวิทยาลัยเท่านั้น
นอกจากนี้เธอมั่นใจว่าผู้อำนวยการย่อมไม่กล้าให้เธอทำร้ายน่าหลานหลานจริงๆ อยู่แล้ว มิฉะนั้นเขาก็ไม่มีอะไรจะไปแก้ตัวกับตระกูลน่าหลาน
“อาจารย์เฟิง ข้าจะลงโทษเจ้า!” ผู้อำนวยการพูด “แต่ถ้าหากเจ้ายอมปล่อยไปตอนนี้ ข้าก็จะไม่ถือสาหาความ!”
ผู้อำนวยการไม่รู้ถึงพลังยุทธ์ของเฟิงจือสิง รู้เพียงแต่ว่าเขาเป็นคนที่อาจารย์ใหญ่ให้เกียรติเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นตนจึงไม่อยากสร้างความขัดแย้งกับเขาเป็นการชั่วคราว
เท่าที่เขาดู นับได้ว่าเฟิงจือสิงนั้นทำตัวเป็นไม้ซีกงัดไม้ซุง ขัดขวางเขาไม่ให้บังคับใช้กฎ ให้โอกาสเขาครั้งหนึ่งก็นับว่าดีต่อเขาแล้ว แต่เฟิงจือสิงกลับไม่คิดจะรับความหวังดีของเขาเอาไว้สักนิด
“ในเมื่อท่านไม่อาจรักษาความเป็นกลางเอาไว้ได้ เช่นนั้นข้าก็ไม่อาจเชื่อถือคำพูดของท่านในตอนนี้ได้” เฟิงจือสิงพูดอย่างเป็นจริงเป็นจัง “ดังนั้นวันนี้ข้าจะไม่ให้ท่านรังแกนักเรียนของข้าอีกต่อไปแล้ว ท่านอยากจะลงโทษก็ลงโทษไปเถิด!”
“ซือหม่าโยวเย่ว์ เจ้ารู้หรือไม่ว่าถ้าหากเจ้ากล้าทำร้ายน่าหลานหลานแล้วเจ้าจะต้องเผ
