ตัวพลางใช้มือหนุนศีรษะ เมื่อมองเห็นข้าวปลาอาหารที่เตรียมเอาไว้บนโต๊ะเรียบร้อยแล้วก็ยิ้มออกมาในทันใด
เขาลุกขึ้นจากเตียงมานั่งลงที่โต๊ะก่อนจะพูดว่า “เจ้าเด็กผู้นี้ยังคิดว่าผู้อื่นต้องกินอาหารวันละสามมื้อไม่ขาดเหมือนนางจริงๆ สินะ!”
เขานั่งลงกินโจ๊กสองคำแล้วพูดว่า “เจ้าเด็กผู้นี้ทำอาหารแปลกใหม่ไม่ซ้ำมื้อ นางไปสรรหาสิ่งแปลกใหม่มากมายถึงเพียงนั้นมาจากที่ใดกัน แต่รสชาติไม่เลวเลยจริงๆ”
อูหลิงอวี่คิดว่าคราวนี้ซือหม่าโยวเย่ว์ก็คงจะออกไปเดินเล่นแล้วกลับมาเหมือนเคย แต่การรอคอยในครั้งนี้กลับยาวนานกว่าครึ่งค่อนวันเสียแล้ว
หลังจากที่ซือหม่าโยวเย่ว์ออกมาจากถ้ำในตอนเช้าแล้วก็เรียกย่ากวงออกมา
“เจ้านาย ภายในมณีวิญญาณช่างล้ำเลิศยิ่งนัก!” พอย่ากวงเห็นซือหม่าโยวเย่ว์แล้วก็พูดขึ้นอย่างตื่นเต้น
“เย่ว์เย่ว์ ตั้งแต่เจ้านี่เข้าไปจนถึงตอนที่ออกมาเมื่อครู่นี้ก็กระโดดโลดเต้นอยู่ภายในมณีวิญญาณมาโดยตลอด ตื่นเต้นเหลือเกินเลยทีเดียว” เจ้าคำรามน้อยหมอบลงบนหัวของย่ากวงพลางรายงานให้ซือหม่าโยวเย่ว์ฟัง
“ก็ผู้อื่นเพิ่งจะเคยเห็นสถานที่อันยอดเยี่ยมถึงเพียงนั้นเป็นครั้งแรกนี่นา ก็ต้องตื่นเต้นอยู่แล้วสิ” ย่ากวงพูดอย่างละอายใจอยู่บ้าง
“ถึงอย่างไรต่อจากนี้ไปหากไม่มีเรื่องอันใดพวกเจ้าก็ต้องอยู่ภายในนั้นตลอด เคยชินก็ดีแล้วล่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เจ้ารู้หรือไม่ว่าจะออกไปที่บริเวณรอบนอกโดยปลอดภัยได้อย่างไร”
“เจ้านายอยากจะออกไปหาส
