้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อนึกถึงคำพูดที่บอกว่าไม่สนใจในตัวท่านประโยคนั้นแล้ว รวมทั้งประกายสุกใสในดวงตาตอนที่เอ่ย เขาก็ลูบใบหน้าตัวเองโดยไม่รู้ตัว
ขณะที่ตนอยู่ที่โลกเบื้องบน ไม่ว่าจะไปแห่งหนใดก็ล้วนเป็นจุดสนใจของโลกทั้งสิ้น หญิงสาวจำนวนไม่น้อยแสดงกิริยามารยาทต่างๆ นานากับเขาแต่เก็บซ่อนความรู้สึกในใจเอาไว้
ถึงแม้ว่าเขาจะชมชอบหรือแม้กระทั่งรังเกียจหญิงสาวเหล่านั้นก็ตาม ทว่าแต่ไหนแต่ไรก็คิดไม่ถึงว่าจะมีวันนี้ที่เขามาถึงที่นี่แล้วถูกเด็กสาวคนหนึ่งตะคอกเสียงดังใส่ว่าไม่สนใจเสียอย่างนั้น
ถึงแม้ว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะหลับไปแล้วแต่ก็ยังใช้ให้พวกเจ้าคำรามน้อยคอยสังเกตสถานการณ์อูหลิงอวี่เผื่อเอาไว้ด้วย
ทุกครั้งที่เข้านอนเธอก็กลัวอยู่ตลอดว่าจะฝันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้อีกครั้ง แต่เธอก็อยากจะฝันถึงอีก แต่คราวนี้กลับหลับสนิทไร้ซึ่งความฝันจนฟ้าสว่าง
ดึกมากแล้วอูหลิงอวี่จึงค่อยหลับ ข้างกายมีคนเพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่ง นอกจากนี้ยังเป็นอิสตรีผู้หนึ่งอีกด้วย นี่ทำให้เขาไม่สบายเนื้อตัวเอาเสียเลย จนกระทั่งถึงครึ่งหลังของคืนแล้วจึงค่อยหลับลงได้
เช้าวันต่อมา ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ลุกขึ้นมาจากเตียงแล้วมองอูหลิงอวี่ที่ยังหลับอยู่แวบหนึ่ง เธอเดินไปข้างนอกเบาๆ เพื่อทำของกินเล็กๆ น้อยๆ หลังจากนั้นก็เข้ามาเงียบๆ แล้ววางกับข้าวลงบนโต๊ะก่อนจะเดินออกไป
อูหลิงอวี่รอให้ซือหม่าโยวเย่ว์ออกไปแล้วค่อยลืมตาขึ้น ก่อนจะตะแคง
