้วก็ยังมีเมิ่งถิงอีกคน
กาลเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้วซือหม่าโยวเย่ว์ยังไม่กลับมา นอกจากคนไม่กี่คนที่เป็นห่วงเธอแล้วคนอื่นๆ ก็ดูเหมือนจะมั่นใจว่าเธอตายไปแล้ว หัวใจที่ลอยคว้างของเหอชิวจือก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง
ในขณะที่ทุกคนกำลังเป็นกังวลกับซือหม่าโยวเย่ว์ เธอกลับกำลังตั้งอกตั้งใจฝึกยุทธ์อยู่ภายในหุบเขา
เพราะว่ามาถึงระดับปรมาจารย์วิญญาณแล้วเธอจึงไม่จำเป็นต้องอีกต่อไป
ดังนั้นช่วงหลังเธอจึงบำเพ็ญครั้งหนึ่งเป็นเวลาหลายวัน หากใช้คำในชาติก่อนมาพูดก็คือกะพริบตาทีเดียวก็ผ่านไปหลายวันแล้ว
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ใต้ฝ่าเท้าของเธอก็มีลำแสงแห่งการเลื่อนระดับปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่การเลื่อนระดับสิ้นสุดลง เธอก็เป็นปรมาจารย์วิญญาณขั้นห้าเรียบร้อยแล้ว
พลังวิญญาณภายในถ้ำใต้ภูเขาถูกใช้ไปไม่น้อย ซือหม่าโยวเย่ว์มองไปรอบๆ ปราดหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าถ้ำใต้ภูเขาเล็กๆ แห่งนี้จะรวบรวมเอาปราณวิญญาณธาตุไฟเอาไว้อย่างเข้มข้นถึงเพียงนี้ ทำให้เธอยกระดับขึ้นมาได้ถึงสี่ขั้นในชั่วครู่เดียว
“ไม่ใช่เพียงแค่ปัจจัยจากสภาพแวดล้อมนี้เท่านั้น” เจ้าวิญญาณน้อยเปล่งเสียงพูด “ก่อนหน้านี้เจ้าทำพันธสัญญากับเจ้าไข่สัตว์อสูรนั่น จึงมีพลังงานบางอย่างรวมตัวอยู่ในร่างของเจ้า พลังงานเหล่านั้นค่อยๆ ปลดปล่อยพลังออกมา บวกกับสภาพแวดล้อมนี้ เจ้าจึงยกระดับได้ถึงสี่ขั้น”
ที่แท้เพราะไข่สัตว์อสูรฟองนั้นด้วยสินะ!
ไข่สัตว์อสูร
