ัสอยู่ครู่หนึ่ง เจ้านี่นอนหลับไปแล้วจริงๆ ด้วย
“นอนไวจริงเชียว อย่างน้อยก็ต้องบอกสักนิดไม่ใช่หรือว่าตนเองเป็นสัตว์อสูรวิเศษสายพันธุ์ใดกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์เบ้ปากพูด
“แค่กๆ ถึงแม้ว่าที่นี่จะไม่มีผู้คน แต่เย่ว์เย่ว์ เจ้าสวมเสื้อผ้าเสียก่อนเถิด” เจ้าคำรามน้อยส่งเสียงเตือน
ซือหม่าโยวเย่ว์จึงค่อยค้นพบว่าเสื้อผ้าของตนถูกเปลวเพลิงเมื่อครู่แผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านไปเสียแล้ว จึงรีบหยิบเสื้อผ้าบุรุษจากภายในแหวนเก็บวัตถุออกมาสวม
หลังจากสวมเสื้อผ้าแล้วเธอค่อยมีกะจิตกะใจคิดเรื่องอื่น ในเมื่อที่นี่มีปราณวิญญาณธาตุไฟอยู่อย่างเข้มข้นถึงเพียงนี้ เธอก็ย่อมมิอาจทิ้งให้สิ้นเปลืองไปเปล่าๆ อย่างแน่นอน หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าที่นี่ไม่มีของสิ่งอื่นอยู่อีก เธอจึงมายังจุดที่ไข่สัตว์อสูรเพลิงชาดอยู่เมื่อครู่แล้วนั่งขัดสมาธิลงเริ่มต้นฝึกยุทธ์
และในขณะเดียวกันนี้เองที่ภูเขาด้านหลังของราชวิทยาลัย การเลือกไข่สัตว์อสูรผ่านพ้นไปเป็นเวลาถึงสามวันแล้ว ดังนั้นนักเรียนทั้งหมดล้วนหอบไข่สัตว์อสูรที่เลือกออกมาเรียบร้อยตั้งแต่วันแรกหรือวันที่สอง ยกเว้นก็แต่ซือหม่าโยวเย่ว์เท่านั้น
เฟิงจือสิงยังคงรอคอยอยู่ภายในถ้ำภูเขา มองดูค่ายกลนำส่งอันที่สี่ คอยจับจ้องดูว่าเมื่อใดมันจะสว่างขึ้นมาเสียที
“เจ้าคิดจะรออยู่ที่นี่ไปนานเพียงใดกัน” ท่านอาจารย์ใหญ่อาวุโสมาถึงยังถ้ำภูเขาแล้วมองเฟิงจือสิงพลางถามขึ้น
“ก็รอจนกว่าเขาจะกลับมานั่นแหละ” เฟ
