่ที่นั่นนิ่งๆ มองดูเลือดของตัวเองไหลออกมาจากฝ่ามือไปบนไข่สัตว์อสูร ก่อนจะก่อตัวเป็นอักขระแปลกประหลาด หลังจากนั้นก็หลอมรวมเข้าด้วยกัน
“ด้วยโลหิตของเจ้า เข้าครอบครองร่างข้า พาสายโลหิตเชื่อมสัมพันธ์ ชั่วนิรันดร์ร่วมเป็นตาย เปล่งประกายพันธสัญญา เจิดจรัสทั่วฟ้าดิน มนุษย์เอ๋ย เจ้าต้องการจะทำพันธสัญญากับข้าหรือไม่” น้ำเสียงจริงจังเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้สมองที่เกือบจะสิ้นสติของซือหม่าโยวเย่ว์กระจ่างขึ้นมาในทันที
ความเจ็บปวดอย่างสาหัสทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปหมด ถึงจะกัดฟันก็ยังคงไม่หยุดสั่น เมื่อได้ฟังน้ำเสียงที่แฝงความกดดันเอาไว้เสียงนั้นแล้ว แม้ว่าเธออยากจะเอ่ยคำพูดแต่ก็มิอาจส่งเสียงใดๆ ออกมาได้เลย
“เจ้าต้องการหรือไม่” เมื่อไม่ได้ยินคำตอบของซือหม่าโยวเย่ว์ เสียงนั้นจึงถามขึ้นอีกรอบหนึ่ง
“ข้า…ต้อง…ต้องการ…” เธอเค้นคำพูดลอดไรฟันออกมาได้ไม่กี่พยางค์อย่างยากลำบาก เพียงแค่นี้ก็ใช้พละกำลังในร่างกายเธอไปจนหมดสิ้นแล้ว
เมื่อเธอเปล่งเสียงออกไป ใต้เท้าของเธอก็มีลวดลายรูปร่างดาวห้าแฉกอันหนึ่งปรากฏขึ้นมา ประกายสีเงินยวงที่เปล่งออกมาโอบล้อมเธอกับไข่สัตว์อสูรเข้าไว้ด้วยกัน เธอรู้สึกว่าความเจ็บปวดบนร่างกายหายไปเป็นปลิดทิ้ง ร่างกายสดชื่นราวกับเดินเล่นอยู่ในสายน้ำอันอบอุ่น
ดาวห้าแฉกค่อยๆ หดเล็กลงอย่างช้าๆ ในที่สุดก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นลำแสงสีขาวสองสาย สายหนึ่งแทรกผ่านเข้าไปยังทรวงอกของเธอ อีกสายหนึ่งพุ
