ราะว่าแสงสว่างไม่เพียงพอเธอจึงมองไม่เห็นว่าสิ่งนั้นคืออะไรกันแน่
“ไข่สัตว์อสูรนี่!” ในขณะที่ซือหม่าโยวเย่ว์อยู่ห่างจากไข่สัตว์อสูรไปหนึ่งช่วงแขน ไข่สัตว์อสูรนั้นก็เปล่งประกายสีแดงออกมาในทันใด บาดตาเสียจนเธอต้องรีบยกแขนขึ้นมาบังดวงตาไว้
เมื่อประกายเจิดจ้าจางหายไปเธอจึงวางแขนลง มองเห็นไข่สัตว์อสูรเปล่งประกายสีแดงอ่อนจาง ทำให้ทั่วทั้งห้องศิลาสว่างขึ้นมา ทำให้เธอมองเห็นสภาพแวดล้อมของที่นี่ได้อย่างชัดเจน
นอกจากเธอกับไข่สัตว์อสูรฟองนี้แล้ว ในห้องศิลาก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอยู่อีก และไข่สัตว์อสูรฟองนี้ก็มีความสูงพอๆ กับช่วงอกของเธอเลยทีเดียว คาดว่าเธอใช้ทั้งสองแขนก็ไม่อาจโอบรอบมันได้
ด้านบนของไข่สัตว์อสูรมีลวดลายคล้ายเปลวเพลิงหลายกอง ทำให้เธอมองเสียจนเคลิบเคลิ้มหลงใหล อดที่จะยื่นมือออกไปสัมผัสมิได้
แถบผ้าที่มัดอยู่บนมือขวา เพราะว่าอุณหภูมิสูงเกินไป เธอจึงถอดทิ้งไปตั้งแต่อยู่ในอุโมงค์แล้ว ในขณะที่บาดแผลสัมผัสถูกไข่สัตว์อสูรนั้นเอง ทั้งฝ่ามือของเธอก็คล้ายกับถูกดูดซับเข้าไปที่ด้านบนของเปลือกไข่หลังจากที่ไข่สัตว์อสูรได้ดูดซับฝ่ามือของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วอุณหภูมิก็พุ่งสูงขึ้นอย่างฉับพลัน ซือหม่าโยวเย่ว์รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเนื้อตรงฝ่ามือของตนกำลังถูกย่าง ถึงขนาดที่เธอได้กลิ่นเนื้อไหม้เสียด้วยซ้ำ
เธอคิดจะดึงมือของตัวเองกลับมา แต่พละกำลังในร่างกายคล้ายจะไหลออกไปกับหยาดโลหิตด้วย เธอทำได้เพียงแค่ยืนอยู
