าวิญญาณน้อยพูด
“เจ้ามิใช่ปรมาจารย์ค่ายกล เช่นนั้นเจ้ารู้ได้อย่างไรกันว่านี่คือค่ายกลลวง” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ทุกคนที่กินข้าวได้ทำกับข้าวเป็นกันหมดเลยหรือไม่เล่า!” เจ้าวิญญาณน้อยกล่าวประชดประชัน “ไม่เคยกินเนื้อหมู แต่ก็เห็นหมูวิ่งอยู่บ่อยๆ”
“เออ… เจ้าไม่รู้ว่าจะสลายค่ายกลได้อย่างไร ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน แล้วจะทำเช่นไรกันดีเล่า”
“ทำอย่างไรดี!”
“เย่ว์เย่ว์ ข้ารู้ว่าจะทำอย่างไร” เจ้าคำรามน้อยพูดแทรกขึ้นมา
ซือหม่าโยวเย่ว์เรียกเจ้าคำรามน้อยออกมาแล้วถามว่า “ทำอย่างไรหรือ”
“ก่อนหน้านี้เจ้ามีพี่ชายคนหนึ่งที่เป็นปรมาจารย์ค่ายกลผู้เก่งกาจ ข้าเคยได้ยินเขาบอกเจ้ามาก่อนว่าปกติค่ายกลนี้จะสลายได้ในสองสถานการณ์ หนึ่งคือวิธีสลายทางตรง ส่วนอีกอันหนึ่งคือวิธีสลายทางอ้อม”
“วิธีสลายทางตรงกับวิธีสลายทางอ้อมอย่างนั้นหรือ”
“ใช่แล้ว วิธีสลายทางตรงคือรู้กฎเกณฑ์การโคจรของค่ายกล แล้วแก้ค่ายกลออก วิธีการสลายเช่นนี้จะไม่ทำลายค่ายกล คนในค่ายกลจะไม่ได้รับบาดเจ็บ” เจ้าคำรามน้อยพูด
“วิธีการนี้ไม่ได้ ในบรรดาพวกเราไม่มีใครรู้เรื่องค่ายกลเลย ลองบอกอีกวิธีหนึ่งมาสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“วิธีสลายทางอ้อมนั้นง่ายดายยิ่งนัก” เจ้าคำรามน้อยพูด “พี่ชายเจ้าเคยบอกว่าค่ายกลทุกอันล้วนมีดวงตาค่ายกลอยู่ ขอเพียงแค่หาดวงตาค่ายกลพบแล้วดึงทิ้งเสีย ค่ายกลก็จะสลายไปแล้ว”
“วิธีนี้ง่ายดีนี่!” ซือหม่าโยวเย่ว์มองไปรอบทิศเพราะอยากจะดูเสียหน่อยว่าด
