เจ้าวิญญาณน้อยพูด
“จริงหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่เชื่ออยู่บ้าง แล้วเอ่ยว่า “ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริง คนอื่นๆ ก็ไม่ค้นพบวิธีการนี้กันไปหมดแล้วหรอกหรือ แต่ก็ยังไม่เคยเห็นใครพูดมาก่อนเลยนี่”
“นั่นเป็นเพราะพลังวิญญาณของที่นี่เบาบางเกินไปน่ะสิ ก็ย่อมไม่มีทางทำให้วัตถุดิบอาหารดูดซับเข้าไปภายในร่างกายได้อยู่แล้ว ดังนั้นของที่อยู่ที่นี่จึงเป็นพืชพรรณธรรมดาทั้งสิ้น มิใช่พืชวิญญาณ กินเข้าไปก็ย่อมไม่มีประโยชน์แน่นอนอยู่แล้ว” เจ้าวิญญาณน้อยกล่าวอย่างเหยียดหยาม
พอซือหม่าโยวเย่ว์ได้ฟังว่าของที่นี่ล้วนไม่ใช่พืชวิญญาณ ก็อดที่จะเอ่ยคำรามใส่เจ้าวิญญาณน้อยไม่ได้ “เช่นนั้นเจ้าบอกข้าแล้วมันมีประโยชน์เสียที่ไหนกันเล่า!”
“ช่างโง่เหลือเกิน” เจ้าวิญญาณน้อยด่า “ของที่อยู่ข้างนอกนั่นมิใช่พืชวิญญาณ แต่มิได้หมายความว่าของภายในมณีวิญญาณมิใช่เสียหน่อยนี่!”
เอ๊ะ!
ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ฟังคำพูดของเจ้าวิญญาณน้อยแล้วกระวีกระวาดกลับไปยังห้องของตนก่อนจะปิดประตูแล้วเข้าไปภายในมณีวิญญาณ
“เจ้าวิญญาณน้อย วาจาเมื่อครู่นี้ของเจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน”
เจ้าวิญญาณน้อยปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศอย่างช้าๆ แล้วพูดว่า “เจ้ารับสัมผัสปราณวิญญาณที่นี่ดูสักครู่หนึ่งสิ”
ซือหม่าโยวเย่ว์หลับตาลงรับสัมผัสครู่หนึ่งก่อนจะลืมตาขึ้นพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ปราณวิญญาณเข้มข้นยิ่งนัก!”
“อือฮึ” เจ้าวิญญาณน้อยขานรับอย่างพึงพอใจในตัวเองเสียงหนึ่ง
“เช่นนั้นของที่นี่
