ก็เป็นพืชวิญญาณทั้งหมดเลยหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“แน่นอนสิ” เจ้าวิญญาณน้อยพูด “เจ้ามากับข้า”
ซือหม่าโยวเย่ว์ตามเจ้าวิญญาณน้อยไปยังดินแดนอีกแห่งหนึ่ง พอก้าวเข้าไปก็เห็นพืชผักละลานตาและเป็ดไก่อีกจำนวนหนึ่ง!
เมื่อมองเห็นเป็ดไก่ที่คุ้นเคย ซือหม่าโยวเย่ว์ประหลาดใจอยู่บ้าง เธอรู้สึกคิดถึงความหลังขึ้นมาแล้วเอ่ยถามว่า “ที่นี่มีสัตว์เหล่านี้ได้อย่างไรกัน”
“เจ้าพวกนี้ล้วนเป็นสัตว์ชั้นต่ำทั้งสิ้น ถึงแม้ว่าจะฝึกยุทธ์มาเนิ่นนาน ก็ยังมิอาจสำเร็จเป็นสัตว์อสูรวิเศษได้ เอาแต่ขยายพันธุ์ไม่หยุดหย่อน ทำเอาข้าต้องแบ่งเวลาส่วนหนึ่งมาจัดการพวกมันเลยทีเดียว” เจ้าวิญญาณน้อยพูด
“ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลยว่ามีเจ้าสัตว์พวกนี้อยู่ในโลกแห่งนี้ด้วย แต่เหตุใดที่นี่จึงมีอยู่มากมายถึงเพียงนี้เล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“พวกมันล้วนเป็นสิ่งที่เจ้านายคนก่อนทิ้งเอาไว้ทั้งสิ้น ข้าเองก็ไม่รู้ว่าเขาไปจับมาจากที่ใด” เจ้าวิญญาณน้อยพูด “ถึงอย่างไรพวกมันก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาเนิ่นนานแล้ว แม้มิได้สำเร็จเป็นสัตว์อสูรวิเศษ แต่ดีร้ายอย่างไรในร่างกายต่างก็มีปราณวิญญาณอยู่ด้วยกันทั้งสิ้น นอกจากนี้พืชผักที่นี่ต่างเป็นพืชวิญญาณ ส่วนทางด้านนั้นเป็นเครื่องปรุงทั้งหมดเลย”
ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูวัตถุดิบอาหารที่คุ้นเคย ทั้งยังมีเครื่องปรุงต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นพริก พริกหอม ขมิ้น และอื่นๆ เธอพูดว่า “เจ้านายคนก่อนของเจ้าคงจะมิได้ไปปล้นมาจากบนโลกกระมัง
