ะฌานสมาธิ ตอนนี้เธอต้องการเพียงแค่การนั่งสมาธิชั่วครู่ก็รับสัมผัสถึงปราณวิญญาณในบริเวณโดยรอบได้แล้ว
หนังสือเล่มที่เธออ่านเมื่อครู่นี้คือเล่มที่เธอหยิบออกมาโดยไม่เจตนา แต่ในนั้นพูดถึงว่าปรมาจารย์วิญญาณเอนกธาตุควรจะบำเพ็ญอย่างไรพอดิบพอดี
ซือหม่าโยวเย่ว์รวบรวมสมาธิทั้งหมดไปไว้บนจุดแสงสีแดง แล้วค่อยๆ เหนี่ยวนำพวกมันเข้าไปในร่างกายของตนเองอย่างช้าๆ หลังจากนั้นก็รวมเอาไว้ที่บริเวณท้องน้อยของตน ส่วนจุดแสงอื่นๆ นั้นถึงแม้ว่าจะกระโดดโลดเต้นอยู่รอบกายเธอ แต่กลับไม่อาจเข้าไปในร่างกายของเธอได้เช่นเดียวกันกับจุดแสงสีแดง
และในขณะเดียวกันนั้นเอง หีบที่อยู่ด้านข้างก็เปล่งประกายอันอ่อนโยนออกมาอีกครั้ง ช่วยให้เธอบำเพ็ญได้อย่างรวดเร็ว
หลังจากที่ซือหม่าเลี่ยกลับมาแล้วก็ได้ยินพ่อบ้านบอกว่าซือหม่าโยวเย่ว์มีเรื่องต้องการพบตน จึงได้มายังเรือนเล็กของเธอ เพิ่งเดินเข้าไปก็รู้สึกได้ถึงคลื่นพลังของการบำเพ็ญ จึงรู้ว่าซือหม่าโยวเย่ว์กำลังบำเพ็ญอยู่ ทั้งยังกำชับอวิ๋นเย่ว์ว่าห้ามมิให้ผู้ใดไปรบกวนนาง หลังจากนั้นก็กลับไป
ดูเหมือนว่าสิ่งที่เธอพูดจะเป็นความจริง เธอบำเพ็ญได้แล้วจริงๆ ด้วย…
ซือหม่าโยวเย่ว์บำเพ็ญอยู่ในห้องมาโดยตลอด บางทีเธออาจจะจมดิ่งเกินไป คราวนี้หลังจากใช้เวลาตลอดสองวันแล้วจึงค่อยตื่นขึ้นมา
“ปัง…” ซือหม่าโยวเย่ว์รู้สึกว่าร่างกายของตนสดชื่นตื่นตัว คล้ายกับมีผนังกั้นถูกทำลายลงอย่างไรอย่างนั้น พลังอันอบอุ
