“หลังจากนี้ก็ขอรบกวนท่านอาจารย์เฟิงเป็นอย่างมากด้วยนะขอรับ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองเฟิงจือสิงพลางเอ่ยขึ้น
ถึงแม้ว่าพฤติกรรมของท่านอาจารย์มู่ผู้นี้จะทำให้เธอไม่ชอบใจ แต่เธอก็รู้สึกว่าแต่ไหนแต่ไรเธอก็ไม่เคยเรียนในวิทยาลัยมาก่อนเลย ดังนั้นการเรียนกับนักเรียนใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนัก
“นี่คือกุญแจห้องเจ้า” เฟิงจือสิงยื่นกุญแจดอกหนึ่งส่งให้ซือหม่าโยวเย่ว์
“กุญแจหรือขอรับ”
ข้าต้องขอให้นักเรียนของข้าทั้งหมดมาพักค้างแรมอยู่ที่วิทยาลัย ข้ารู้ว่าท่านปู่ของเจ้าเป็นแม่ทัพพิทักษ์เมือง แต่ว่าเจ้าก็ต้องมาอาศัยอยู่ที่วิทยาลัยอยู่ดี ในยามปกติจะออกไปได้ แต่ตอนกลางคืนในเวลานอนนั้นจำเป็นจะต้องอยู่ในหอพัก เวลาที่ไม่ได้ออกปฏิบัติภารกิจ หนึ่งสัปดาห์จะกลับไปนอนที่บ้านได้หนึ่งวัน” เฟิงจือสิงพูดอธิบาย
ถึงแม้ว่าจะไม่ทราบเหตุผล แต่ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ยังเอออออย่างเชื่อฟัง
“เอาละ ตอนนี้เจ้ากลับไปได้แล้ว พรุ่งนี้ก็ไปจัดการย้ายข้าวของมาที่วิทยาลัยเสีย วันมะรืนพวกเราก็จะเริ่มชั้นเรียนอย่างเป็นทางการกันแล้วนะ” เฟิงจือสิงพูด
หลังจากที่ซือหม่าโยวเย่ว์คารวะคนทั้งสองแล้วก็กลับออกมา ในเมื่อตอนนี้ไม่ต้องเข้าเรียน เช่นนั้นเธอก็อาศัยจังหวะนี้กลับไปบำเพ็ญก็แล้วกัน แต่ก่อนกลับไปเธออยากจะคุยกับซือหม่าโยวเล่อสักหน่อย แต่คิดไม่ถึงว่าเธอยังไม่ทันจะไปถึงชั้นเรียนระดับสูงก็ถูกคนสกัดเอาไว้เสียแล้ว
“ซือหม่าโยวเย่ว์ เจ้าหยุดก่อน!”
ซือหม่า
