ธอ
พี่ชายทั้งสี่คนของซือหม่าโยวเย่ว์ต่างก็มีกุญแจกันทั้งสิ้น มีเพียงเธอเท่านั้นที่ไม่ชอบอ่านหนังสือ ดังนั้นตลอดมาจึงไม่เคยมอบให้กับเธอเลย เพราะกลัวว่าเธอจะโยนกุญแจทิ้งไปเสียเปล่าๆ
ซือหม่าโยวเย่ว์รับกุญแจมาแล้วเก็บเอาไว้ในกระเป๋าเสื้อของตน ตอนนี้เธอไม่มีพลังวิญญาณ ย่อมใช้งานแหวนเก็บวัตถุไม่ได้อยู่แล้ว
“เอาละ เจ้าอยากจะอ่านหนังสือเล่มใดก็ไปเลือกเอาเองเถิด ปู่ยังมีเรื่องต้องไปจัดการ ขอกลับไปที่ห้องหนังสือก่อนนะ หากเจ้ามีเรื่องอันใดก็ไปหาข้าที่ห้องหนังสือก็แล้วกัน” ซือหม่าเลี่ยเปิดประตูให้เธอพลางพูดขึ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าให้ซือหม่าเลี่ย เมื่อเห็นเขาเดินไปแล้วจึงค่อยหมุนตัวเดินเข้าไปในห้องหนังสือสะสม
ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ปัญหาของร่างกายตัวเองแล้ว แต่เครื่องยาต่างๆ ในชาติก่อนและชาตินี้ต่างก็มีความเปลี่ยนแปลงไปบ้าง อย่างน้อยก็มีบางชื่อที่ไม่เหมือนกัน เธอต้องค้นคว้าดูให้รู้แน่ชัด จากนั้นจึงจะจัดยาถอนพิษให้ตนเองได้อย่างถูกต้อง
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปในห้องหนังสือสะสม คิดไม่ถึงว่าด้านในของอาคารที่ภายนอกดูไม่สะดุดตาเลยนั้นจะใหญ่โตโอ่อ่าเช่นนี้ เธอมองดูรอบหนึ่ง ตรงกลางมีบันไดวน หมุนวนขึ้นไปเชื่อมต่อทั้งสี่ชั้นเข้าด้วยกัน ซึ่งทุกชั้นล้วนมีหนังสืออยู่มากมาย
ไม่เพียงเท่านี้ พื้นที่ที่มองจากด้านนอกแล้วดูเหมือนไม่ใหญ่ แต่เมื่อเข้ามางด้านในแล้วชั้นล่างสุดกลับมีขนาดใหญ่พอๆ กับสนามฟุตบอลในชาติก่อนเ
