ากรับประทานอาหารค่ำตอนนี้เลยหรือไม่เจ้าคะ”
“อืม ข้าหิวแล้ว ยกข้าวปลาอาหารเข้ามาในห้องข้าเลยก็แล้วกัน อ้อ ยังมีอีก อวิ๋นเย่ว์ เจ้าไปบอกท่านปู่ข้าให้หน่อยสิว่าอีกสองวันต่อจากนี้ข้าจะอ่านหนังสืออยู่ในห้อง ไม่ออกไปกินข้าวละนะ” ซือหม่าโยวเย่ว์ลูบท้องพลางกลับเข้าไปในห้องของตน
ชุนเจี้ยนเข้าไปเตรียมอาหารค่ำให้ซือหม่าโยวเย่ว์ในห้องครัว ส่วนอวิ๋นเย่ว์นั้นหลังจากที่หอบหนังสือเข้าไปไว้ในห้องให้เธอแล้วก็ไปพบซือหม่าเลี่ย
ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาแล้วเริ่มต้นอ่าน หนังสือที่เธอหามาล้วนเกี่ยวกับวิชาแพทย์อย่างผิวเผินสำหรับให้คนที่เพิ่งเริ่มต้นอ่าน เครื่องยาด้านในก็ล้วนพบเห็นได้บ่อยและจำแนกได้ง่ายทั้งสิ้น สติปัญญาของเธอในชาติก่อนสูงกว่าคนทั่วไปเกือบเท่าตัว ดังนั้นจึงเรียนรู้อะไรได้อย่างรวดเร็วยิ่ง บวกกับเดิมทีเธอก็คุ้นเคยกับยาแผนจีนโบราณเป็นอย่างมากอยู่แล้ว ที่อ่านตำราแพทย์เหล่านี้อยู่ในตอนนี้ก็เพื่อเปรียบเทียบกับชาติก่อนเท่านั้น ดังนั้นเธอจึงอ่านหนังสือได้รวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง พอชุนเจี้ยนยกอาหารค่ำเข้ามาให้เธอ เธอก็อ่านหนังสือเล่มแรกไปเกินครึ่งเล่มแล้ว
ชุนเจี้ยนมองเห็นเธออ่านหนังสืออย่างไม่ผ่านการคิดวิเคราะห์แล้วก็อดที่จะส่ายหน้าไม่ได้ ดูท่าทางคุณชายผู้นี้อ่านหนังสือก็คงจะมิได้อ่านให้ดีๆ กระมัง!
“คุณชาย กับข้าวเตรียมพร้อมแล้วเจ้าค่ะ” ชุนเจี้ยนวางกับข้าวลงบนโต๊ะพลางเอ่ยขึ้น
ซือหม่าโยวเ
